Witajcie! Elanor mi przypomnia\u0142a, dzi\u0119ki ci! \u017be mia\u0142am kiedy\u015b napisa\u0107 opowiadanie o tym tytule. Ja bardzo przepraszam wszystkich fan\u00f3w serii, ja wiem, to nie jest wybitne. Ale jak chcecie, to zobaczcie, co wyduma\u0142am w tej trzeciej gimnazjum, po lekturze "hobbita".<\/p>\n
Maja Sobiech
\nDalsze losy Bilba Bagginsa
\n\tDochodzi\u0142a si\u00f3dma wieczorem, gdy z domu hobbita wychodzi\u0142 czarodziej Gandalf z krasnoludem Balinem. Wiele godzin sp\u0119dzili na rozmowie o starych czasach, o swoich podr\u00f3\u017cach i przygodach. W ko\u0144cu jednak nadszed\u0142 czas po\u017cegnania i Bilbo odprowadzi\u0142 swoich go\u015bci do drzwi.
\n– Musicie kiedy\u015b wybra\u0107 si\u0119 tu – do mnie – wszyscy. – zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do Balina.
\n– Bardzo ch\u0119tnie. – Roze\u015bmia\u0142 si\u0119 krasnolud. – Nie wiem jednak, czy b\u0119dzie to mo\u017cliwe. Mamy bardzo du\u017co pracy. Ale b\u0119d\u0119 pami\u0119ta\u0142 o twoim zaproszeniu i zjawimy si\u0119, gdy czas pozwoli. –
\nGdy wszyscy trzej wyszli przed dom hobbita, Bilbo zdziwi\u0142 si\u0119. Przed domem sta\u0142 bardzo strudzony, wygl\u0105daj\u0105cy, jakby przeby\u0142 d\u0142ug\u0105 drog\u0119, cz\u0142owiek. Pomijaj\u0105c to, \u017ce Bilbo nie spodziewa\u0142 si\u0119 dzisiaj ju\u017c \u017cadnych go\u015bci, rzadko widywa\u0142o si\u0119 tu ludzi. Gandalf jednak u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 na widok przybysza.
\n– Ju\u017c jeste\u015b! – zawo\u0142a\u0142.
\n– Jestem, jestem. Witam was serdecznie. Pan, to pewnie Pan Baggins, czy tak? – Nieznajomy poda\u0142 r\u0119k\u0119 Hobbitowi, kt\u00f3ry grzecznie si\u0119 sk\u0142oni\u0142.
\n– Tak jest, do us\u0142ug. –
\n– I wzajemnie. – odpowiedzia\u0142 cz\u0142owiek, zgodnie ze zwyczajem.
\n– To jest m\u00f3j bardzo dobry przyjaciel. – Wyja\u015bni\u0142 Gandalf i doda\u0142: – Czy m\u00f3g\u0142bym ci\u0119 prosi\u0107, drogi Bilbo, aby\u015b u\u017cyczy\u0142 mu go\u015bciny? Przeby\u0142 d\u0142ug\u0105 drog\u0119, by tu dotrze\u0107, a dzi\u015b nie mog\u0119 zabra\u0107 go ze sob\u0105. – Hobbit by\u0142 zdziwiony, ale patrz\u0105c na tego cz\u0142owieka widzia\u0142o si\u0119, \u017ce jest uczciwy i m\u0105dry. Poza tym, czy kto\u015b innego usposobienia m\u00f3g\u0142by si\u0119 przyja\u017ani\u0107 z Gandalfem?
\n– Oczywi\u015bcie, \u017ce m\u00f3g\u0142bym. Zapraszam pana do siebie. Zrobi\u0119 herbaty, a mo\u017ce jest pan g\u0142odny? –
\n– Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c, owszem, dzi\u0119kuj\u0119 bardzo. – U\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 m\u0119\u017cczyzna.
\n– My ju\u017c musimy rusza\u0107. – oznajmi\u0142 Gandalf, podaj\u0105c r\u0119k\u0119 Hobbitowi. Balin r\u00f3wnie\u017c si\u0119 po\u017cegna\u0142 i obaj odeszli, obiecuj\u0105c nast\u0119pne odwiedziny. Bilbo natomiast zaprosi\u0142 do \u015brodka nieznajomego cz\u0142owieka i zaprowadzi\u0142 go do salonu.
\n– Zaraz podam herbat\u0119. A tak w\u0142a\u015bciwie, prosz\u0119 wybaczy\u0107 moj\u0105 ciekawo\u015b\u0107, ale czy m\u00f3g\u0142bym wiedzie\u0107, co pan porabia w tych stronach? Niecz\u0119sto widzi si\u0119 tu\u2026 – Bilbo urwa\u0142.
\n– Cz\u0142owieka? Wiem! – Przybysz roze\u015bmia\u0142 si\u0119 serdecznie. – Chcia\u0142em zobaczy\u0107 si\u0119 z Gandalfem. Poza tym\u2026 chcia\u0142bym opowiedzie\u0107 o tym miejscu w krainie, z kt\u00f3rej pochodz\u0119. – Nie wyja\u015bniaj\u0105c nic wi\u0119cej zasiad\u0142 przy stole, a chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej pochwali\u0142 smak herbaty, zrobionej przez pana Bagginsa.
\n– A jak pan do mnie trafi\u0142? – zagadn\u0105\u0142 Bilbo. – Czy\u017cby Gandalf zn\u00f3w zostawi\u0142 znak na moich, \u015bwie\u017co odmalowanych, drzwiach? Ma to w zwyczaju. – Lecz cz\u0142owiek pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105.
\n– Nie. Opisa\u0142 mi jednak, jak tu trafi\u0107. A co pan ma na my\u015bli, m\u00f3wi\u0105c o znaku na drzwiach? –
\n– Prosz\u0119 mi m\u00f3wi\u0107 "Bilbo". – odpar\u0142 na to Hobbit, a nast\u0119pnie nawi\u0105za\u0142 do tematu. – A to nie opowiada\u0142 panu? – Hobbit z rozbawieniem przytoczy\u0142 opowie\u015b\u0107, jak to kilka lat temu, w najbardziej niespodziewanym momencie, Gandalf wkroczy\u0142 do \u017cycia Bagginsa, t\u0142umacz\u0105c mu, jak r\u00f3\u017cne znaczenia ma wyra\u017cenie "dzie\u0144 dobry". Nast\u0119pnie za\u015b sprawi\u0142, \u017ce na kolacji w porz\u0105dnej norze ziemnej, zjawi\u0142o si\u0119 trzyna\u015bcie krasnolud\u00f3w. Go\u015b\u0107 ubawi\u0142 si\u0119 szczerze i dopytywa\u0142 o kolejne szczeg\u00f3\u0142y.
\n– O ile si\u0119 nie myl\u0119, – rzek\u0142 – to o tobie, Bilbo, wiele si\u0119 m\u00f3wi w okolicy. –
\n– Wiele os\u00f3b nie uwa\u017ca mojej przygody za godn\u0105 pochwa\u0142. –
\n– A ja jestem jej bardzo ciekaw. – I Hobbit opowiedzia\u0142 nieznajomemu o tym, jak w jednej chwili podj\u0105\u0142 decyzj\u0119, \u017ce wyruszy w dalek\u0105 podr\u00f3\u017c, po zaginiony skarb. Nie wiedzia\u0142 dlaczego, ale od razu zaufa\u0142 temu tajemniczemu cz\u0142owiekowi. Opowiada\u0142 mu o przygodzie z trollami i o tym, jak gobliny z\u0142apa\u0142y ich w jaskini, w G\u00f3rach Mglistych.
\n– I jak si\u0119 wydostali\u015bcie?! –
\n– Oooo! To d\u0142uga opowie\u015b\u0107. – odrzek\u0142 Bilbo i natychmiast j\u0105 opowiedzia\u0142. W pewnym momencie za\u015b, gdy opowiada\u0142 o Gollumie i jego skarbie, po kr\u00f3tkiej chwili wachania, wyj\u0105\u0142 z kieszeni niewielki pier\u015bcie\u0144 i poda\u0142 go m\u0119\u017cczy\u017anie.
\n– Ach\u2026 wi\u0119c to ten. – Cz\u0142owiek wpatrzy\u0142 si\u0119 w skarb hobbita, a po chwili odda\u0142 mu go, nic nie t\u0142umacz\u0105c. A Bilbo m\u00f3wi\u0142 dalej: o or\u0142ach i wilkach, o Beornie i o straszliwej Mrocznej Puszczy, o paj\u0105kach, elfach i o mie\u015bcie pod G\u00f3r\u0105.
\n– A smok? Jak poradzili\u015bcie sobie ze smokiem? To prawda, co m\u00f3wi\u0105? \u017be to takie zmy\u015blne i sprytne stworzenia. To musia\u0142o by\u0107 straszne! –
\n– Oj tak, tak. To by\u0142 najstraszniejszy moment mojego \u017cycia. – oznajmi\u0142 Bilbo, a potem, zamy\u015bliwszy si\u0119 na chwil\u0119, doda\u0142: – Ale, teraz o wiele mniej si\u0119 boj\u0119 prawdziwego \u017cycia, ni\u017c przed podr\u00f3\u017c\u0105. –
\n\tKilka godzin sp\u0119dzi\u0142 Bilbo na rozmowie z nieznajomym, kt\u00f3ry jakim\u015b, sobie tylko znanym, sposobem sk\u0142oni\u0142 go do opowiedzenia nie tylko o podr\u00f3\u017cy, ale tak\u017ce o tym, jak wiele odwagi wymaga\u0142a od niego ta przygoda. Hobbit, gdy m\u00f3wi\u0142, sam dopiero zdawa\u0142 sobie spraw\u0119, jak bardzo zmieni\u0142 si\u0119 od tamtego zwyczajnego, kwietniowego poranka, gdy Gandalf powiedzia\u0142 mu "dzie\u0144 dobry". By\u0142a ju\u017c p\u00f3\u017ana noc, gdy nieznajomy podni\u00f3s\u0142 si\u0119 i rzek\u0142.
\n– Chyba ju\u017c musz\u0119 i\u015b\u0107. Jest p\u00f3\u017ano, a jutro rano wyruszam dalej. Ale mam nadziej\u0119, \u017ce jeszcze si\u0119 spotkamy, drogi Bilbo. –
\n– Ja te\u017c mam tak\u0105 nadziej\u0119, ale my\u015bla\u0142em, \u017ce pan u mnie zostanie i wyruszy dopiero nast\u0119pnego dnia. –
\n– Nie nie. Nie b\u0119d\u0119 nadu\u017cywa\u0142 ju\u017c twojej go\u015bcinno\u015bci. Bardzo mi pomog\u0142a ta wizyta. Odpocz\u0105\u0142em, rozgrza\u0142em si\u0119, wypi\u0142em pyszn\u0105 herbat\u0119 i zjad\u0142em kolacj\u0119. Teraz za\u015b udam si\u0119 na spoczynek gdzie\u015b indziej. – Bilbo wi\u0119c, po raz drugi tego dnia, \u017cegna\u0142 si\u0119 z kim\u015b, z kim m\u00f3g\u0142by jeszcze przegada\u0107 wiele godzin. Gdy mi\u0142y go\u015b\u0107 ju\u017c mia\u0142 wychodzi\u0107, na pana Bagginsa sp\u0142yn\u0119\u0142o ol\u015bnienie.
\n– Pan\u2026 pan musi\u2026 mi wybaczy\u0107. Nie wiem, jak mo\u017cna by\u0107 tak\u2026 nieuprzejmym i roztargnionym! Przecie\u017c ja nawet nie zapyta\u0142em pana, jak pan si\u0119 nazywa! –
\n– A ja si\u0119 nie przedstawi\u0142em. – odpar\u0142 przybysz spokojnie. – Nosz\u0119 kilka imion, w dodatku niekt\u00f3re s\u0105 trudne do zapami\u0119tania. Nigdy nie podpisuj\u0119 si\u0119 w pe\u0142ni. –
\n– Ale jako\u015b pan si\u0119 musi przedstawia\u0107! Musz\u0119 zna\u0107 imi\u0119 i nazwisko tak mi\u0142ego go\u015bcia, abym m\u00f3g\u0142 jako\u015b adresowa\u0107 listy, kt\u00f3re b\u0119d\u0119 chcia\u0142 do niego wysy\u0142a\u0107. – oznajmi\u0142 hobbit.
\n– Ten argument do mnie przemawia. – roze\u015bmia\u0142 si\u0119 m\u0119\u017cczyzna. Nast\u0119pnie zapi\u0105\u0142 p\u0142aszcz, wzi\u0105\u0142 swoj\u0105 torb\u0119 podr\u00f3\u017cn\u0105 i otworzy\u0142 drzwi. Zanim jednak wyszed\u0142, odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119, po raz ostatni u\u015bmiechn\u0105\u0142 do gospodarza nory, poda\u0142 mu r\u0119k\u0119 i powiedzia\u0142:
\n– Masz racj\u0119. W takim razie zapami\u0119taj tylko, \u017ce nazywam si\u0119 John. John Tolkien. –<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Witajcie! Elanor mi przypomnia\u0142a, dzi\u0119ki ci! \u017be mia\u0142am kiedy\u015b napisa\u0107 opowiadanie o tym tytule. Ja bardzo przepraszam wszystkich fan\u00f3w serii, ja wiem, to nie jest wybitne. Ale jak chcecie, to zobaczcie, co wyduma\u0142am w tej trzeciej gimnazjum, po lekturze „hobbita”.<\/p>\n
Maja Sobiech
\nDalsze losy Bilba Bagginsa
\n\tDochodzi\u0142a si\u00f3dma wieczorem, gdy z domu hobbita wychodzi\u0142 czarodziej Gandalf z krasnoludem Balinem. Wiele godzin sp\u0119dzili na rozmowie o starych czasach, o swoich podr\u00f3\u017cach i przygodach. W ko\u0144cu jednak nadszed\u0142 czas po\u017cegnania i Bilbo odprowadzi\u0142 swoich go\u015bci do drzwi.<\/p>\n","protected":false},"author":177,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":["post-13","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-tworczosc"],"elten_commentscount":8,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/177"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=13"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=13"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=13"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=13"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}