Witajcie!<\/p>\n
Poniewa\u017c wynalaz\u0142am sobie now\u0105 fajn\u0105 aplikacj\u0119 do s\u0142uchania muzyki, leci sobie w tle, mog\u0119 usi\u0105\u015b\u0107do kolejnego wpisu z cyklu maturalnego.
\nSzczerze m\u00f3wi\u0105c nie przemy\u015bla\u0142am tego wpisu zabardzo, zwa\u017cywszy, \u017ce ma dotyczy\u0107 matematyki, na kt\u00f3rej temat mog\u0119 du\u017co mniej powiedzie\u0107, ni\u017c na temat polskiego, cho\u0107 umia\u0142am j\u0105 lepiej. Zaczynajmy wi\u0119c.<\/p>\n
Na temat matematyki w przedszkolu pami\u0119tam dwie rzeczy. Po pierwsze, ja by\u0142am \u015bwi\u0119cie przekonana, \u017ce jeden plus jeden to jest jedena\u015bcie, bo przecie\u017c tak by w\u0142a\u015bnie wysz\u0142o, gdyby te dwie cyfry obok siebie napisa\u0107. Nie mog\u0142am poj\u0105\u0107, dlaczego tak nie jest. W og\u00f3le cyfry to jest ciekawa rzecz. W przedszkolu uczy\u0142am si\u0119 r\u00f3wnolegle dw\u00f3ch alfabet\u00f3w – braillea i czarnodruku. Ka\u017cdemu w g\u0142owie koduje si\u0119 to inaczej, jedni, jak moja przyjaci\u00f3\u0142ka, zawsze wyobra\u017caj\u0105 sobie litery czarnodrukowe, inni, jak na przyk\u0142ad ja, maj\u0105to przemieszane, i tak jak litery "b" czy "g" zawsze widz\u0119 w brailleu, tak na przyk\u0142ad "a" czy "s" pozostaj\u0105 dla mnie czarnodrukowe. Cyfry natomiast znam i takie i takie, ale konieczno\u015b\u0107 postawienia znaku cyfry, jak w brailleu, wbi\u0142a mi si\u0119 na mur. Nie zdziwi\u0142abym si\u0119 wi\u0119c, gdybym kiedy\u015b, pisz\u0105c czarnodrukiem, odruchowo waln\u0119\u0142a t\u0105 elk\u0119 w odwrotnym kierunku przed ka\u017cd\u0105 liczb\u0105. :d
\nDruga rzecz, kt\u00f3ra zwi\u0105zana jest z matematyk\u0105 i wydarzy\u0142a si\u0119 w przedszkolu, dotyczy niezmiernie ogromnej inteligencji mojego kumpla, kt\u00f3ry chodzi\u0142 ze mn\u0105 do przedszkola, a nast\u0119pnym razem spotka\u0142am go ponad 10 lat p\u00f3\u017aniej, dopiero w liceum. Ten ch\u0142opak, jak z reszt\u0105 pewna cz\u0119\u015b\u0107 mojej grupy, nie bardzo mnie lubi\u0142. Poniewa\u017c, co by nie m\u00f3wi\u0107, by\u0142o ze mnie dziecko my\u015bl\u0105ce, nie tak bardzo wkurza\u0142o mnie, \u017ce mnie nie lubi, jak to, \u017ce nie ma powodu. Jak go pyta\u0142am, dlaczego mnie nie lubi, odpowiada\u0142, \u017ce "bo tak", co mnie niezmiernie irytowa\u0142o, bo przecie\u017c wszystko ma sw\u00f3j pow\u00f3d!
\nW ka\u017cdym razie, pewnego dnia dowiedzia\u0142am si\u0119, \u017ce na obiad jest zupa pomidorowa. Trzeba wam wiedzie\u0107, \u017ce ja wtedy okropnie wolno jad\u0142am. Bardzo, bardzo, bardzo wolno. Ca\u0142a grupa tak m\u00f3wi\u0142a. No ale zup\u0119 pomidorow\u0105 lubi\u0142am, uzna\u0142am, \u017ce zjem szybko. M\u00f3wi\u0119 wi\u0119c do tego ch\u0142opaka: S\u0142uchaj, ty licz do stu… (Wiecie, bo to taka wieeeeeelka liczba wtedy by\u0142a)… ty licz do stu, a ja do tego czasu zjem!
\nDumna z pomys\u0142u czekam, a\u017c zacznie liczy\u0107. A ten dzban (od wczoraj to moje ulubione s\u0142owo) zacz\u0105\u0142 liczy\u0107 dziesi\u0105tkami!<\/p>\n
Jak my wszyscy, matmy zacz\u0119\u0142am si\u0119 uczy\u0107 od samego pocz\u0105tku, kiedy przysz\u0142am do szko\u0142y i, o ile pami\u0119tam, nigdy nie mia\u0142am z samym liczeniem zbyt wielkiego problemu. Niepoj\u0119ta jedenastka wreszcie objawi\u0142a mi si\u0119 w jakiej\u015b ludzkiej postaci, skupi\u0142am si\u0119 i zacz\u0119\u0142am co\u015brozumie\u0107. Do tej pory pami\u0119tam, jaka by\u0142am dumna na koniec naszej pierwszej klasy, czy tam zer\u00f3wki, bo wiedzia\u0142am, \u017ce umiemy dodawa\u0107 i odejmowa\u0107 DO DWUDZIESTU. Nie wiem, czemu akurat ta dwudziestka tak mi si\u0119 wbi\u0142a w g\u0142ow\u0119.<\/p>\n
Przez ca\u0142\u0105 szko\u0142e liczy\u0142am, raz lepiej, raz gorzej, nie mog\u0119 sobie natomiast przypomnie\u0107, czy kiedy\u015b przypadkiem nie wzi\u0119\u0142am udzia\u0142u w jakim\u015b konkursie. Mog\u0119 wam natomiast powiedzie\u0107, \u017ce nam\u00f3wienie organizator\u00f3w takich konkurs\u00f3w do zaanga\u017cowania w nie os\u00f3b niewidomych graniczy\u0142o i graniczy z cudem. Nawet, kiedy nasza nauczycielka zaoferowa\u0142a, \u017ce ona im to sama dostosuje, \u017ce oni nic nie musz\u0105robi\u0107… nie. Mo\u017cliwe, \u017ce z tego powodu nigdy nie posiada\u0142am tych s\u0142awnych rozk\u0142adanych kostek z kangurka. :p
\nMia\u0142am natomiast uk\u0142adank\u0119 z u\u0142amkami. Wiecie, kilka okr\u0119g\u00f3w, a ka\u017cdy z nich rozk\u0142ada\u0142 si\u0119 na inn\u0105 liczb\u0119 cz\u0119\u015bci. Jak pizza. Fajne to by\u0142o, nigdy nie mia\u0142am problemu ze zrozumieniem u\u0142amk\u00f3w. :d<\/p>\n
Jak ju\u017cpisa\u0142am, z moim liczeniem bywa\u0142o r\u00f3\u017cnie i matematyka przyspa\u017ca\u0142a mi mniej wi\u0119cej tyle dobrej zabawy, co kilku przykrych, oblewanych \u0142zami wieczor\u00f3w, w kt\u00f3rych zapytywa\u0142am non stop, o co chodzi z przestawianiem liczb na drug\u0105 stron\u0119 znaku r\u00f3wno\u015bci. To NIE jest logiczne! S\u0142uchajcie, ale tak powa\u017cnie, czemu nikt nie wymy\u015bli\u0142, \u017ceby dzieciakom to pokaza\u0107 fizycznie, zrobi\u0107 jakie\u015b takie klocki, jak do u\u0142amk\u00f3w, \u017ceby by\u0142o "r\u00f3wna si\u0119" i r\u00f3\u017cne cyfry, kt\u00f3re by si\u0119 normalnie, fizycznie, palcem, przerzuca\u0142o z lewej na praw\u0105 i odwrotnie? Mnie by to chyba bardzo pomog\u0142o. Do tej pory jak co\u015btakiego licz\u0119, to mam to w g\u0142owie w ten spos\u00f3b, pokazuj\u0119 palcem: to tutaj, to tu, tego nie rusza\u0107…
\nW ka\u017cdym roku by\u0142o chyba co\u015b, co sprawia\u0142o mi jaki\u015b tam problem. Najpierw ta zmiana znaku, potem jakie\u015b dzia\u0142ania na pierwiastkach, nie mam poj\u0119cia dlaczego, na pewno przesuwanie przecinka w dziesi\u0119tnych u\u0142amkach, zmiana jednostek, a z tym zwi\u0105zana skala, by potem w liceum zmieni\u0107 si\u0119 w granice… Jedna rzecz, kt\u00f3r\u0105 teoretycznie rozumiem, a zabija mnie na ka\u017cdym kroku i widz\u0105c to, odmawiam wsp\u00f3\u0142pracy, jest warto\u015b\u0107bezwzgl\u0119dna. Nie umiem tego wyja\u015bni\u0107, ale nienawidz\u0119 tego bardziej, ni\u017c tych wszystkich bezgranicznie idiotycznych granic.<\/p>\n
Teraz troch\u0119 opowie\u015bci z konkretnych lekcji. W Laskach, od czwartej klasy a\u017c do ko\u0144ca trzeciej gimnazjum pewna siostra uczy\u0142a nas matematyki. Caaaaaaaa\u0142y czas. Od gimnazjum dosz\u0142o jej jeszcze uczenie nas fizyki i chemii. Przynajmniej raz na tydzie\u0144 m\u00f3wi\u0142a nam, \u017ce powinna dosta\u0107 jaki\u015bdodatek za "prac\u0119 w warunkach szkodliwych". I musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce nie mog\u0119 si\u0119 z ni\u0105 w tej kwestii niezgodzi\u0107. Po\u0142owa naszej klasy nie darzy\u0142a przedmiotu wielkim nabo\u017ce\u0144stwem, reszta natomiast przeciwnie, nudzi\u0142a si\u0119, gdy nie mia\u0142a nic do roboty. A wiadomo, co si\u0119 dzieje, jak my si\u0119 nudzimy, nie?
\nKilka zapami\u0119tanych przeze mnie sytuacji, to:
\n1. Mn\u00f3stwo zamian w planie zaj\u0119\u0107, chemia na matematyce i odwrotnie by\u0142a nagminna.
\n2. Wiem, \u017ce uda\u0142o mi si\u0119 kiedy\u015b na matematyce zasn\u0105\u0107, a zwykle nie mia\u0142am tego w zwyczaju. Dowiedzia\u0142am si\u0119 jednak, \u017ce "ja, to nie musz\u0119 pisa\u0107 tego przyk\u0142adu", prawdopodobnie dlatego, \u017ce ju\u017cto umia\u0142am, a ten przyk\u0142ad by\u0142 \u0107wiczeniem dla tych, kt\u00f3rzy jeszcze nie za\u0142apali. Opar\u0142am wi\u0119c g\u0142ow\u0119 o maszyn\u0119, a \u017ce by\u0142am zm\u0119czona, gdzie\u015bpo drodze musia\u0142am odlecie\u0107. Jak przez mg\u0142\u0119 dotar\u0142y do mnie s\u0142owa: plus dwa pierwiastki z trzech, r\u00f3wna si\u0119… Maja, ty nie piszesz?
\nNo mia\u0142am nie pisa\u0107, nie?
\nNo tak, ale poprzedniego przyk\u0142adu! Ten ju\u017c jest nast\u0119pny!
\n3. Jak ju\u017cjeste\u015bmy przy przyk\u0142adach, og\u0142aszam, \u017ce odpuszcz\u0119 sobie \u017cart o r\u00f3wnaniu z jedn\u0105niewidom\u0105, bo to ju\u017cchyba znaj\u0105 wszyscy, co?
\n4. Nie pytajcie, dlaczego kiedy\u015b pod\u0142o\u017cyli\u015bmy kole\u017cance ostros\u0142up na krzes\u0142o z wielkim zaciekawieniem, czy na niego usi\u0105dzie. Nie wiem tego. :p
\n5. Na matmie najcz\u0119\u015bciej bawi\u0142am si\u0119 moimi kulkami magnetycznymi z serii neocube. To s\u0105 takie ma\u0142e kulki magnetyczne, kt\u00f3re uk\u0142ada si\u0119 w kostk\u0119 i wiele innych kszta\u0142t\u00f3w. Ile my\u015bmy si\u0119 naszukali takich kulek, kt\u00f3re spad\u0142y na pod\u0142og\u0119?! A one maj\u0105 \u015brednicy p\u00f3\u0142 centymetra, tak\u017ce to NIE by\u0142o proste zadanie. Ju\u017c nie m\u00f3wi\u0119, \u017ce w pewnym momencie odm\u00f3wi\u0142\u0105m ich po\u017cyczania, w obawie, \u017ce kto\u015b mi jak\u0105\u015b kulk\u0119 zgubi. A przypominam, \u017ce wtedy nie mo\u017cna by\u0142o u\u0142o\u017cy\u0107 kostki! Najcz\u0119\u015bciej jednak, podczas tych lekcji, kulki zabiera\u0142a mi nauczycielka, abym si\u0119 wreszcie skupi\u0142a! Ja si\u0119 skupia\u0142am, a ona mia\u0142a, co uk\u0142ada\u0107. A moda na neocube pozosta\u0142a w naszej klasie na d\u0142ugo i chyba p\u00f3\u0142rocznika chcia\u0142o taki zestaw jako nagrod\u0119 na koniec roku. :d
\n6. Dzi\u0119kuj\u0119 bardzo za korki udzielone jeszcze przed lekcjami, a ju\u017c po roratach i za to, \u017ce w ch\u0142odnym powietrzu i zimowym s\u0142o\u0144cu, jad\u0142y\u015bmy sobie pyszne kanapki w oczekiwaniu na to, a\u017c nam wreszcie bram\u0119 szko\u0142y otworz\u0105. \ud83d\ude09<\/p>\n
Ta sama kategoria, tylko w realiach licealnych. W liceum by\u0142am jedyn\u0105 niewidom\u0105 w szkole, nagle musia\u0142am si\u0119 przestawi\u0107 na zupe\u0142nie inny tryb nauki. Wychwala\u0142am pod niebiosa mo\u017cliwo\u015b\u0107 pisania braillem elektronicznym, przeklina\u0142am natomiast to, \u017ce widz\u0119 tylko jedn\u0105 linijk\u0119 na raz. Poniewa\u017c lekcje odbywa\u0142y si\u0119 w tempie, do kt\u00f3rego nie by\u0142am przyzwyczajona i absolutnie nie by\u0142am w stanie si\u0119 przyzwyczai\u0107, uznali\u015bmy, \u017ce kto\u015b musi mi pom\u00f3c. Nie widz\u0119 tablicy w ca\u0142o\u015bci, nie mog\u0119 wr\u00f3ci\u0107 do pocz\u0105tku, kto\u015b musi mi to czyta\u0107! Poniewa\u017c nauczycielk\u0119 wspomagaj\u0105c\u0105 mia\u0142am dopiero od drugiej klasy, w pierwszej na matematyce siedzieli ze mn\u0105 ci, co aktualnie mogli, czyli w tym przypadku: praktykantka, pani psycholog, pani pedagog, obie panie z biblioteki, anglista i informatyk. Na zmian\u0119. Ka\u017cdy na innej lekcji w tygodniu. To by\u0142y ciekawe czasy! Oj mieli oni s\u0105dny dzionek, mieli.
\nPani pedagog bardzo spodoba\u0142y si\u0119, jak\u017ce by inaczej, kulki magnetyczne, kt\u00f3re z upodobaniem uk\u0142ada\u0142a, podczas gdy ja liczy\u0142am. I bardzo dobrze, bo pokaza\u0142a mi zupe\u0142nie nowe wzory i pomys\u0142y! Pani psycholog uczciwie stwierdzi\u0142a, \u017ce ona si\u0119 bardzo cieszy, \u017ce nie musi si\u0119 ju\u017c tego uczy\u0107. Anglista trafi\u0142 na pierwsz\u0105 lekcj\u0119 z rysunkami, biedny cz\u0142owiek. Przyznaj\u0119, \u017ce co jaki\u015bczas zamienili\u015bmy s\u0142owo na inny temat, ni\u017cmatematyka, bo po prostu, w kwestii matematycznej, nie mogli\u015bmy si\u0119 na tej lekcji zrozumie\u0107. Po tym do\u015bwiadczeniu, na stwierdzenie pani z biblioteki, \u017ce "o, fajnie, ona zawsze lubi\u0142a rysowa\u0107", odpowiedzia\u0142am mo\u017ce ma\u0142o profesjonalnie, za to szczerze, \u017ce zobaczymy, czy po tej lekcji r\u00f3wnie\u017cb\u0119dzie lubi\u0107.
\nNiezapomniane dialogi.
\nJa: pani profesor, pani zobaczy, jaki \u0142adny wz\u00f3r! Pokazywa\u0142am kulki.
\nPani Profesro, przy tym moja wychowawczyni: a co to, wy\u015bcie to na lekcji robi\u0142y?
\nJa: Przecie\u017c ja tego nie robi\u0142am!
\nTo jeden, a drugi:
\nPani Profesor, zirytowana widocznie, \u017ce nas s\u0142yszy: przepraszam, czy to jest na temat lekcji?
\nTen, kto siedzia\u0142, po nazwisku nie wspomn\u0119: taaaak, a jaki by\u0142temat lekcji?
\nChc\u0119 przy tym zaznaczy\u0107, \u017ce akurat serio rozmawiali\u015bmy o matematyce.
\n\tOd drugiej klasy nasta\u0142y nowe czasy, przysz\u0142a do nas pani, kt\u00f3ra mia\u0142a mi pomaga\u0107. W og\u00f3le od tego roku og\u00f3lnie zjawi\u0142 si\u0119 ratunek, wspomo\u017cenie by\u0142o mi oferowane na matematyce, fizyce, a nawet WFie.
\nPani Ewa, kt\u00f3r\u0105 teraz serdecznie pozdrawiam, sp\u0119dzi\u0142a ze mn\u0105 tyle czasu na matematyce, \u017ce w pewnym momencie zacz\u0119\u0142y\u015bmy sobie na wzajem t\u0142umaczy\u0107 lekcje, jak kt\u00f3ra\u015b czego\u015b nie rozumia\u0142a. Dzi\u0119kuj\u0119 Pani nie tylko za pomoc na matematyce i WFie, ale te\u017c za to, \u017ce kiedy nie \u0107wiczy\u0142am, zawsze mo\u017cna by\u0142o i\u015b\u0107 na kebab, albo za to, \u017ce, jak mi smutno, mog\u0119 sobie obejrze\u0107 breloczek z Yod\u0105, kt\u00f3ry od Pani dosta\u0142am. \ud83d\ude42
\nPodczas lekcji matematyki wchodzi\u0142y\u015bmy cz\u0119sto na ten wy\u017cszy poziom abstrakcji, w kt\u00f3rym to opisy typu: "oooo, to jest ta parabola, kt\u00f3ra lata!" by\u0142y na porz\u0105dku dziennym.
\nKiedy lekcja by\u0142a lu\u017aniejsza, r\u00f3wnie\u017c nie brakowa\u0142o nam temat\u00f3w. Pomijam wypowiedzi oczywiste, w stylu: "znalaz\u0142am w internecie tak\u0105 fajn\u0105 bluzk\u0119, i wiesz co, by\u0142 tylko jeden rozmiar. Zgadnij jaki. M\u00f3j!"
\nMoim ulubionym cytatem jest chyba dialog, kt\u00f3ry mia\u0142 miejsce po tym, jak Pani mi opowiada\u0142a o tym, \u017ce zaczepi\u0142 j\u0105 na instagramie jaki\u015b sklep. Trzeba wam wiedzie\u0107, \u017ce Pani zajmuje si\u0119 wyrobem birzuterii, a \u017ceby prace nie przesz\u0142y niezauwa\u017cone, pokazuje zdj\u0119cia w internecie. Sklep odezwa\u0142 si\u0119, nawet po angielsku, no to m\u00f3wi\u0119: eeejjjjj, no to musi im Pani odpisa\u0107!
\n– Tylko widzisz, ja nie wiem, jak tam odpisa\u0107 na prywatn\u0105 wiadomo\u015b\u0107. –
\n– Dziewczyn pani zapyta. –
\n– A, racja. Dziewczyny, wy u\u017cywacie instagrama, prawda? – Siedz\u0105ce za nami kole\u017canki przytakn\u0119\u0142y, wi\u0119c pani pyta\u0142a dalej. – A piszecie tam prywatne wiadomo\u015bci czasem? –
\n– No… tak… –
\n– I gdzie to trzeba nacisn\u0105\u0107, \u017ceby odpisa\u0107? Na t\u0119 strza\u0142k\u0119? –
\n– No tak, tak, na strza\u0142k\u0119. –
\n– Yyyyyyyy… – zmiesza\u0142a si\u0119 pani. – S\u0142uchajcie, a jak si\u0119 nie ma tej strza\u0142ki? –
\nTakiego pytania chyba jeszcze nikt nie zada\u0142, s\u0105dz\u0105c po weso\u0142o\u015bci, jaka zapanowa\u0142a w naszej grupce.<\/p>\n
Odczepiwszy si\u0119 od mojej \u0142awki, musz\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce nasza wychowawczyni mia\u0142a do nas ogromn\u0105 cierpliwo\u015b\u0107. TO, \u017ce byli\u015bmy matfiz, nie znaczy, \u017ce na matematyce siedzieli\u015bmy cicho i pilnie si\u0119 uczyli\u015bmy. Pomijam przesadzanie moich koleg\u00f3w na pocz\u0105tku ka\u017cdej lekcji, pomijam rzucanie pude\u0142kiem po kredzie… anielska cierpliwo\u015b\u0107! :)))
\nPami\u0119tam, jak z jedn\u0105 kole\u017cank\u0105 cieszy\u0142y\u015bmy si\u0119 na fakultetach z sukcesu: pani profesor, obliczy\u0142am granic\u0119, sama, no, i ja te\u017c! Nooooo… gratuluj\u0119, cztery procent. :p No c\u00f3\u017c.
\nTu te\u017c nale\u017c\u0105si\u0119podzi\u0119kowania za cierpliwo\u015b\u0107 ukierunkowan\u0105, t\u0119 moj\u0105. Uda\u0142o mi si\u0119mie\u0107 jedn\u0105 dodatkow\u0105godzin\u0119 matematyki w tygodniu, podczas kt\u00f3rej to godziny moja wychowawczyni po\u015bwi\u0119ca\u0142a mi czas indywidualnie, aby wyja\u015bni\u0107 mi bardziej skomplikowane schematy, rysunki czy obliczenia, a cz\u0119sto te\u017c om\u00f3wi\u0107 moje sprawdziany. T\u0142umaczenie mi granic poraz enty musi by\u0107 na prawd\u0119irytuj\u0105ce, zw\u0142aszcza, \u017ce u mnie raczej to wida\u0107po twarzy, \u017ce ja i tak nic nie rozumiem. :d Tak\u017ce, prosz\u0119 pani, bardzo dzi\u0119kuj\u0119.<\/p>\n
A propos procent. Czas przej\u015b\u0107 do matur.
\nPrzypominam, \u017ce zar\u00f3wno matematyk\u0119, jak i fizyk\u0119 pisa\u0142am alfabetem braillea, mia\u0142am dostosowany arkusz, a odpowiedzi zapisywa\u0142am na maszynie. Na stole jest wtedy: maszyna, druga maszyna, arkusz, tablice ze wzorami, kartki czyste, kartki zapisane, kartki zapisane brudnopisem i kalkulator. A, i jeszcze przybory do rysowania mog\u0105 by\u0107. Powodzenia z ogarni\u0119ciem tego.
\nRada numer 1. Jak piszecie egzamin braillem, przywleczcie sobie dwie maszyny. Na prawd\u0119 si\u0119 przydaje mie\u0107 pod r\u0119k\u0105 czystopis i brudnopis na raz, a nie wykr\u0119ca\u0107 i wkr\u0119ca\u0107 te kartki. Kamil mi kiedy\u015b o tym powiedzia\u0142 i, przyznaj\u0119, wy\u015bmia\u0142am pomys\u0142. "Cz\u0142owieku, to tobie si\u0119 nawet wykr\u0119ci\u0107 kartki nie chce?" Kiedy par\u0119 dni p\u00f3\u017aniej, na w\u0142asnym pr\u00f3bnym egzaminie, robi\u0142am to jaki\u015bdwunasty raz, uzna\u0142am, \u017ce jestem mu winna piwo. \ud83d\ude09
\nDruga rada chyba pozostanie taka, jak dla mnie, nie za\u0142amujcie si\u0119, pr\u00f3bujcie! Nie zostawiajcie zada\u0144!
\nCo do podstawowej, arkusz by\u0142ca\u0142kiem przyjemny. Wszystko zd\u0105\u017cy\u0142am, prawie wszystko zrobi\u0142am, nie m\u00f3wi\u0119, \u017c\u0119 dobrze, ale robi\u0142am… Mam tylko jakie\u015b takie dziwne wra\u017cenie, \u017ce gdzie\u015b po drodze mog\u0142am napisa\u0107, \u017ce 3 do kwadratu, to dwadzie\u015bcia siedem, ale poniewa\u017c z\u0142apa\u0142am si\u0119 na tej my\u015bli przy przedostatnim dzia\u0142aniu w zadaniu, uzna\u0142am, \u017ce nie b\u0119d\u0119 ju\u017c szuka\u0107 b\u0142\u0119du, bo i tak nie znajd\u0119. Nie by\u0142o ju\u017c ani czasu, ani energii, a i tak, je\u015bli my\u015blenie jest dobre, to obetn\u0105 ma\u0142o punkt\u00f3w za b\u0142\u0105d rachunkowy.
\nInaczej sprawa si\u0119 ma z matur\u0105 rozszerzon\u0105. Spu\u015b\u0107my zas\u0142on\u0119 milczenia na to, jak sobie poradzi\u0142am z tym egzaminem. \ud83d\ude41 To NIE by\u0142o mi\u0142e. Jestem ciekawa, czy przekrocz\u0119 trzydzie\u015bci procent, na serio.<\/p>\n
Poniewa\u017c ju\u017c przysz\u0142o do matur, czas ko\u0144czy\u0107 ten wpis, kt\u00f3ry i tak wyszed\u0142 d\u0142\u00f3\u017cszy, ni\u017c my\u015bla\u0142am.<\/p>\n
Pozdrawiam was i \u017cycz\u0119 mi\u0142ych lekcji, na kt\u00f3re ja ju\u017c, tak mi przykro, nie ucz\u0119szczam! :p Bawcie si\u0119 dobrze.<\/p>\n
Ja – Majka<\/p>\n
PS W tych serwisach streamingowych powinno by\u0107 wi\u0119cej przycisk\u00f3w. S\u0142ucham piosenki i mam przyciski "podoba mi si\u0119" i "nie podoba mi si\u0119". A gdzie przycisk "uwielbiam to ca\u0142ym sercem"? A gdzie przycisk "no dobra, ujdzie jako\u015b"? :p Zero kreatywno\u015bci.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Witajcie!<\/p>\n
Poniewa\u017c wynalaz\u0142am sobie now\u0105 fajn\u0105 aplikacj\u0119 do s\u0142uchania muzyki, leci sobie w tle, mog\u0119 usi\u0105\u015b\u0107do kolejnego wpisu z cyklu maturalnego.
\nSzczerze m\u00f3wi\u0105c nie przemy\u015bla\u0142am tego wpisu zabardzo, zwa\u017cywszy, \u017ce ma dotyczy\u0107 matematyki, na kt\u00f3rej temat mog\u0119 du\u017co mniej powiedzie\u0107, ni\u017c na temat polskiego, cho\u0107 umia\u0142am j\u0105 lepiej. Zaczynajmy wi\u0119c.<\/p>\n","protected":false},"author":177,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[10,8,11],"class_list":["post-146","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wspomnienia-i-dluzsze-opisy","tag-matfiz4life","tag-mjakmatura","tag-wspomnienia"],"elten_commentscount":13,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/146","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/177"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=146"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/146\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":258,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/146\/revisions\/258"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=146"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=146"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=146"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}