\t\tDrogi Czytelniku!
\n\tJak to dziwnie pisa\u0107 po takim czasie. Form\u0119 list\u00f3w przyj\u0119\u0142am rok temu, w celu raportowania czego si\u0119 nauczy\u0142am i dlatego, \u017ce akurat mia\u0142am na tapecie "tajemniczego opiekuna". Kiedy jednak w marcu szko\u0142a zamieni\u0142a si\u0119 w trzy godziny w tygodniu, podczas kt\u00f3rych wiedzia\u0142am, co robi\u0107 i kilka nieuporz\u0105dkowanych godzin, w kt\u00f3rych przeprowadza\u0142am messengerowe konwersacje na tematy wszystkie, trudno mi by\u0142o raportowa\u0107 moje post\u0119py. Teraz, kiedy na horyzoncie (wreszcie!) pojawi\u0142a si\u0119 szansa powrotu, my\u015bl\u0119, \u017ce mog\u0119 wr\u00f3ci\u0107 do tej tradycji.<\/p>\n
\t\tA zacz\u0119\u0142o si\u0119 od zako\u0144czenia.
\n\tDo wpisu zebra\u0142am si\u0119 w\u0142a\u015bciwie dlatego, \u017ce ostatnio mia\u0142am przyjemno\u015b\u0107 zdawa\u0107 egzaminy. Mo\u017ce trzymajmy si\u0119 fakt\u00f3w, przyst\u0119powa\u0142am do nich. Czy zda\u0142am dowiem si\u0119 w pa\u017adzierniku. I oto ja, z plecakiem spakowanym na tydzie\u0144 wybieram si\u0119 do Krakowa. Jest siedemnasty sierpnia, gor\u0105co … Ju\u017c podr\u00f3\u017c poci\u0105giem przypomnia\u0142a mi czasy szkolne, a co dopiero sam Krak\u00f3w!
\nZgodnie z tradycj\u0105 po podr\u00f3\u017cy wybra\u0142am si\u0119 zje\u015b\u0107 co\u015b niezdrowego. Nie wiem, czy mnie tam poznaj\u0105, niemniej jednak mam wra\u017cenie, \u017ce od pewnego czasu za ka\u017cdym razem pomaga mi tam ta sama pani. Zjad\u0142am, przy okazji obdzwaniaj\u0105c wszystkich, \u017ce tak, dojecha\u0142am, poci\u0105g te\u017c, ja umiem trafi\u0107, wszystko jest w porz\u0105dku… Z dworca pom\u00f3g\u0142 mi si\u0119 wydosta\u0107 pan z Krakowa. Taki BARDZO. Wystarczy, \u017ce kilka s\u0142\u00f3w powiedzia\u0142, ju\u017c wiedzia\u0142am, \u017ce tam mieszka od urodzenia. I ucieszy\u0142am si\u0119, \u017ce mia\u0142am mask\u0119, bo ludzie dziwnie patrz\u0105 na osoby, kt\u00f3re si\u0119 non stop u\u015bmiechaj\u0105. A ja si\u0119 u\u015bmiecha\u0142am ca\u0142y czas. Kiedy wysz\u0142am z McDonalda, potem id\u0105c z tym krakowskim panem, (przy okazji podkre\u015blam, \u015bmia\u0142am si\u0119 do niego, nie z niego!), a tak\u017ce p\u00f3\u017aniej, kiedy wysz\u0142am z dworca i czeka\u0142am na autobus. O tych krakowskich autobusach, to ja kiedy\u015b musz\u0119 ca\u0142y wpis napisa\u0107. \ud83d\ude09 Kolejne etapy podr\u00f3\u017cy niestrudzenie raportowa\u0142am Weronice, kt\u00f3ra nie m\u00f3wi\u0142a nic, gdy pisa\u0142am, \u017ce si\u0119 ciesz\u0119, \u017ce jest gor\u0105co, \u017ce ludzi mniej ni\u017c zwykle, \u017ce g\u0142odna jestem… Ale kiedy napisa\u0142am, \u017ce wzruszam si\u0119 spotykaj\u0105c rodowitych krakowiak\u00f3w, a tak\u017ce wys\u0142a\u0142am jej d\u017awi\u0119kow\u0105 poczt\u00f3wk\u0119 z autobusu, uzna\u0142a s\u0142usznie, \u017ce \u017ale ze mn\u0105. Sentymentalna si\u0119 robi\u0119!
\n\tNawet trasa z autobusu do szko\u0142y, kt\u00f3rej zwykle szczerze niecierpi\u0119, by\u0142a jaka\u015b milsza i spokojniejsza. Troch\u0119, jak taki znajomy z klasy, kt\u00f3ry normalnie wnerwia i \u015bmieje si\u0119 z tego, czego ja nie widz\u0119, no ale jednak lekcje bez niego odby\u0107 si\u0119 nie mog\u0105. Dosz\u0142am do internatu: Bo\u017ce jak wy tu macie pi\u0119knie! Ja! W internacie!
\n– Co, za wszystkim mo\u017cna zat\u0119skni\u0107, no nie? – Stwierdzi\u0142a nieco p\u00f3\u017aniej wychowawczyni, b\u0119d\u0105ca na dy\u017curze. W og\u00f3le okaza\u0142o si\u0119, \u017ce pani te\u017c po realizacji d\u017awi\u0119ku, wi\u0119c oplotkowa\u0142y\u015bmy p\u00f3\u0142 \u015bwiata, ona mi sprzeda\u0142a bezcenne informacje, ja jej te\u017c par\u0119 ciekawostek turystycznych u\u015bwiadomi\u0142am… Generalnie by\u0142o super. Jednak nie ma nic zabawniejszego, ni\u017c przebywanie w internacie poza czasem dzia\u0142ania internatu. Nie przeszkadza\u0142y nam nawet obostrzenia koronawirusowe, z kole\u017cank\u0105 podziwia\u0142y\u015bmy zar\u00f3wno znajome nam studio nagra\u0144, jak i nieznajome automaciki z preparatem do dezynfekcji, poustawiane co kilkana\u015bcie metr\u00f3w w strategicznych miejscach. Nieub\u0142aganie zbli\u017ca\u0142 si\u0119 jednak czas samych egzamin\u00f3w. ZNajomi m\u00f3wili, \u017ce na pewno zdam, moja mama mi\u0142osiernie podkre\u015bla\u0142a, \u017ce nawet, jak nie zdam, to przecie\u017c mo\u017cna poprawi\u0107, a nasi przewodnicy w zawodzie powtarzali, \u017ce: czym wy si\u0119 stresujecie, potem b\u0119dzie du\u017co gorzej! Uzbrojone w te pocieszaj\u0105ce informacje ruszy\u0142y\u015bmy do zdawania.
\n\tO samych egzaminach mog\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce, przynajmniej dla mnie, by\u0142y przyjemne. Teori\u0119 raczej umia\u0142am, co ciekawe przed egzaminem rozmawia\u0142am z kole\u017cank\u0105 dok\u0142adnie o tym, co tam si\u0119 pojawi\u0142o, wi\u0119c jakby kto\u015b chcia\u0142 si\u0119 czepia\u0107, wygl\u0105da\u0142o to dziwnie. Przysi\u0119gam, \u017ce pyta\u0144 nie zna\u0142am, wi\u0119c by\u0142o to ca\u0142kiem zabawne. Nie ma to, jak 10 minut przed czasem egzaminu:
\n– Marzena, powt\u00f3rz mi te p\u0142yty dvd! –
\n– Te, co ci m\u00f3wi\u0142am p\u00f3\u0142 godziny temu? –
\n– Tak, te same! –
\n\tTo we wtorek, bo w pi\u0105tek mieli\u015bmy praktyk\u0119. Przekl\u0119te tabelki w scenariuszu. Ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie, \u017ce generalnie wiem, \u017ce program odczytu ekranu takich tabelek nie bardzo lubi, bo gdybym tego nie wiedzia\u0142a, mog\u0142abym zignorowa\u0107 po\u0142ow\u0119 znacznik\u00f3w czasu. Spoiler, to NIE jest dobrze, jak ignorujemy informacje o czasie. W czasie 0.41.800 wchodzi efekt ten i ten. Wtedy ma wej\u015b\u0107. Nie wtedy, kiedy dobrze nam brzmi, tylko WTEDY! Kiedy scenariusz ka\u017ce. Pos\u0142ucha\u0142am, zrobi\u0142am. Zadanie trudne nie by\u0142o, bo przedstawia\u0142o sob\u0105 co\u015b w rodzaju s\u0142uchowiska. Fragment opowiadania czy ksi\u0105\u017cki, do tego dok\u0142adamy muzyk\u0119, czasem jakie\u015b efekty i zgrywamy pliki wynikowe. Obawiam si\u0119, \u017ce zniszczy\u0142am jeden plik wynikowy, ale to r\u00f3wnie\u017c oka\u017ce si\u0119 w pa\u017adzierniku.
\n\tPo zako\u0144czeniu zmaga\u0144 udali\u015bmy si\u0119 na konferencj\u0119 z naszymi nauczycielami.
\n– I co by\u0142o na egzaminie? –
\n– Nie wiem, prosz\u0119 pana, nie wiem! –
\nRozmawiali\u015bmy o roku szkolnym, o tym, \u017ce nasi mistrzowie niezawodni zmienili troszk\u0119 kolejno\u015b\u0107 wykonywania dzia\u0142a\u0144 z powodu koronawirusa, my natomiast, \u017ce si\u0119 nie mo\u017cemy doczeka\u0107, a\u017c wr\u00f3cimy…
\n– Tak wam si\u0119 tylko wydaje. – U\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 jeden z naszych nauczycieli. Nie wiem, co planuj\u0105, ale dowiem si\u0119 ju\u017c niebawem. Trzymaj kciuki, Czytelniku, \u017cebym si\u0119 dowiedzia\u0142a… I prze\u017cy\u0142a jeszcze w dodatku.
\n\tM\u00f3wi\u0105c o prze\u017cyciu, musz\u0119 tu wspomnie\u0107, kto musia\u0142 ze mn\u0105 prze\u017cywa\u0107, i prze\u017cy\u0142, dni poprzedzaj\u0105ce te trudne, egzaminacyjne zmagania. Ja od razu chc\u0119 podkre\u015bli\u0107, wcale nie egzamin\u00f3w si\u0119 ba\u0142am. Ba\u0142am si\u0119 wyjazdu. Ba\u0142am si\u0119ludzi, nagle wielu na raz. Ba\u0142am si\u0119 utrzymywania koncentracji i podtrzymywania konwersacji, ba\u0142am si\u0119 wyj\u015bcia, cho\u0107 marzy\u0142am o nim jednocze\u015bnie. Nie pytaj mnie, Czytelniku drogi, dlaczego, bo tego nie wiem. Wiem jednak, \u017ce jak si\u0119 w domu siedzi d\u0142ugo, najcz\u0119\u015bciej z rodzin\u0105, rzadziej z kim innym, wyjazd gdziekolwiek nagle jest dziwnie daleko poza stref\u0105 komfortu. No wi\u0119c dzi\u0119kuj\u0119 od pocz\u0105tku:
\nDenisowi, kt\u00f3ry przyjecha\u0142 do mnie w tygodniu przed egzaminami, uczy\u0142 mnie bycia djem, ogl\u0105da\u0142 ze mn\u0105 r\u00f3\u017cne filmiki i moje instrumenty i generalnie podwy\u017csza\u0142 mi samoocen\u0119, jak zwykle z reszt\u0105.
\nZuzi Human, kt\u00f3ra wyci\u0105gn\u0119\u0142a mnie w niedziel\u0119 na foodtrucki, potowarzyszy\u0142a przy spo\u017cywaniu pysznych azjatyckich piero\u017ck\u00f3w, a tak\u017ce po\u015bmia\u0142a si\u0119 ze mn\u0105 ze wszystkiego na raz.
\nKamilowi, kt\u00f3ry w poniedzia\u0142ek przed egzaminami skutecznie odwraca\u0142 moj\u0105 uwag\u0119 od szko\u0142y, rozmawiaj\u0105c o wszystkim poza egzaminami, bezpiecznie doprowadzi\u0142 mnie do autobusu i ni\u00f3s\u0142 mi ci\u0119\u017ckie ci\u0119\u017cary.
\nSiostrze Agacie, jednej z moich wychowawczy\u0144 z Lasek, kt\u00f3ra w poniedzia\u0142ek po chrze\u015bcija\u0144sku g\u0142odnych nakarmi\u0142a, spragnionych napoi\u0142a i pocieszy\u0142a strapionych.
\nSylwii, za to, \u017ce chcia\u0142a, przyjecha\u0142a, zobaczy\u0142a i pomog\u0142a zwyci\u0119\u017cy\u0107.
\nNaszym paniom dy\u017curuj\u0105cym w internacie, za przer\u00f3\u017cne ciekawe dialogi.
\nMarzenie, za jej messenger, porady i reakcje na r\u00f3\u017cne zdj\u0119cia, a tak\u017ce te p\u0142yty DVD!
\nNaszym mistrzom zawodu, za to, \u017ce wiele razy ratowali, ratuj\u0105 i b\u0119d\u0105 ratowa\u0107 nasze uczniowskie… osoby.
\nNo i wreszcie Piotrkowi, kt\u00f3ry przyj\u0105\u0142 mnie do siebie mi\u0119dzy egzaminami, kiedy nie mog\u0142am pozosta\u0107 w internacie. I to on musia\u0142 powtarza\u0107: Maja, jedz, Maja, napij si\u0119 czego\u015b, Maja, id\u017a spa\u0107, Maja, u\u015bmiechnij si\u0119, Maja, o co ci chodzi?
\nNikomu nie \u017cycz\u0119 \u017cy\u0107 ze mn\u0105 w stresuj\u0105cych sytuacjach, a ci ludzie nie do\u015b\u0107, \u017ce musieli, to wytrzymali. Oczywi\u015bcie pomi\u0119dzy tym wszystkim musieli to r\u00f3wnie\u017c wytrzymywa\u0107 moi rodzice, mama, rozmawiaj\u0105ca ze mn\u0105 o jakich\u015bnieludzkich porach nocnych, no i tata, kt\u00f3ry zawsze jest got\u00f3w po mnie przyjecha\u0107, cho\u0107bym by\u0142a na drugim ko\u0144cu Polski. Tym razem na szcz\u0119\u015bcie, nie by\u0142o to potrzebne.<\/p>\n
\tZ dum\u0105 stwierdzam, \u017ce m\u00f3j organizm regeneruje si\u0119 szybciej, ni\u017c my\u015bla\u0142am. Od pi\u0105tku na nowo chce mi si\u0119 je\u015b\u0107, pi\u0107, spa\u0107 i funkcjonowa\u0107. Mam nadziej\u0119, \u017ce tej energii starczy mi na d\u0142ugo, bo, je\u015bli wszystko dobrze p\u00f3jdzie, w poniedzia\u0142ek wracam do roboty! Daj Bo\u017ce na jak najd\u0142u\u017cej. \ud83d\ude42
\nTen wpis na razie ko\u0144cz\u0119, maj\u0105c nadziej\u0119 na to, \u017ce nied\u0142ugo nazbiera mi si\u0119 trzy razy tyle materia\u0142u, ile przez ostatnie p\u00f3\u0142 roku razem.<\/p>\n
Pozdrawiam!
\nja – Majka<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Drogi Czytelniku! Jak to dziwnie pisa\u0107 po takim czasie. Form\u0119 list\u00f3w przyj\u0119\u0142am rok temu, w celu raportowania czego si\u0119 nauczy\u0142am i dlatego, \u017ce akurat mia\u0142am na tapecie "tajemniczego opiekuna". Kiedy jednak w marcu szko\u0142a zamieni\u0142a si\u0119 w trzy godziny w tygodniu, podczas kt\u00f3rych wiedzia\u0142am, co robi\u0107 i kilka nieuporz\u0105dkowanych godzin, w kt\u00f3rych przeprowadza\u0142am messengerowe konwersacje […]<\/p>\n","protected":false},"author":177,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4,5],"tags":[],"class_list":["post-218","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-co-u-mnie","category-wspomnienia-i-dluzsze-opisy"],"elten_commentscount":11,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/218","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/177"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=218"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/218\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":220,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/218\/revisions\/220"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=218"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=218"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=218"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}