{"id":275,"date":"2021-09-20T23:08:43","date_gmt":"2021-09-20T21:08:43","guid":{"rendered":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/?p=275"},"modified":"2021-09-20T23:08:43","modified_gmt":"2021-09-20T21:08:43","slug":"wewnatrz-cala-ta-szopka-a-na-dworze-zawieja-czyli-ze-wrzesien-trwa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/?p=275","title":{"rendered":"Wewn\u0105trz ca\u0142a ta szopka, a na dworze zawieja. Czyli, \u017ce wrzesie\u0144 trwa."},"content":{"rendered":"

\tZdarza mi si\u0119 czasem, \u017ce mam przeczucie. Przeczucie najcz\u0119\u015bciej dotyczy najbli\u017cszej przysz\u0142o\u015bci, przyk\u0142adowo, \u017ce tydzie\u0144 b\u0119dzie ci\u0119\u017cki, albo przeciwnie, \u017ce jako\u015b tam si\u0119 wszystko u\u0142o\u017cy, zgodnie z tradycj\u0105 tylko na moment. Na pocz\u0105tku wrze\u015bnia umy\u015bli\u0142o mi si\u0119, \u017ce przez najbli\u017csze 3 tygodnie b\u0119dzie bardzo du\u017co roboty. Nie wiedzia\u0142am, czego b\u0119d\u0105 dotyczy\u0107 te ci\u0119\u017ckie prace, ani sk\u0105d mi si\u0119 wzi\u0119\u0142y te nieszcz\u0119sne 3 tygodnie, ale my\u015bl nie dawa\u0142a mi spokoju. Og\u0142aszam z rado\u015bci\u0105, \u017ce w\u0142a\u015bnie mija poniedzia\u0142ek, koniec tych trzech tygodni nast\u0105pi\u0142 wczoraj. Czy teraz b\u0119dzie \u0142atwiej? Nie wiem, ale uwa\u017cam, \u017ce chocia\u017cby ostatni tydzie\u0144 z kawa\u0142kiem zas\u0142uguje na wpis. A zacz\u0119\u0142abym od wyjazdu w poprzedni weekend, pe\u0142nego gry na instrumentach, \u017carliwych dyskusji i nocnych Polak\u00f3w rozm\u00f3w.
\n\t**\t\t\t**\t\t\t**
\n– No, s\u0142uchajcie, zawieja i beznadzieja! – Stwierdzi\u0142a kole\u017canka, wchodz\u0105c do jednego z zajmowanych przez nas domk\u00f3w, wzbudzaj\u0105c powszechn\u0105 weso\u0142o\u015b\u0107. Rzeczywi\u015bcie, na dworze nie by\u0142o \u0142adnie. La\u0142o, wia\u0142o, a raz uderzy\u0142 taki piorun, \u017ce zastanawiali\u015bmy si\u0119, czy nie trzeba od\u0142\u0105cza\u0107 sprz\u0119tu. Na szcz\u0119\u015bcie pogoda tego typu trafi\u0142a nam si\u0119 tylko raz, w sobot\u0119, a ch\u0119tne towarzystwo zd\u0105\u017cy\u0142o si\u0119 wybra\u0107 na pla\u017c\u0119 jeszcze przed tym przykrym faktem. Co robili\u015bmy o tej porze nad morzem nie b\u0119d\u0119 jeszcze du\u017co m\u00f3wi\u0107, bo to jest fajna akcja, kt\u00f3ra kiedy\u015b jeszcze zas\u0142u\u017cy tu na swoje w\u0142asne miejsce. Mog\u0119 nadmieni\u0107 tylko, \u017ce sp\u0119dzili\u015bmy dwa dni, na doskonaleniu talent\u00f3w i opracowa\u0144 muzycznych, znaj\u0105c si\u0119 wzajemnie w stopniu rozmaitym, od osobistego, poprzez internetowe, a\u017c do widzenia si\u0119 na oczy poraz pierwszy w \u017cyciu.
\nZawarcie tych wspania\u0142ych znajomo\u015bci odby\u0142o si\u0119 w pi\u0105tek, w kt\u00f3ry to pi\u0105tek poci\u0105gi intercity powioz\u0142y nas w stron\u0119 stacji Gdynia G\u0142\u00f3wna. Ruszy\u0142a… maszyna… po szynach… Pierwsz\u0105 g\u0142upot\u0119 uda\u0142o mi si\u0119 zrobi\u0107 ju\u017c na pok\u0142adzie tego pojazdu. Jak to bywa w poci\u0105gach, posz\u0142am sobie spa\u0107, opieraj\u0105c \u0142okie\u0107 na pod\u0142okietniku, a g\u0142ow\u0119 na d\u0142oni. Co i jak zrobi\u0142am, do tej pory nie wiem, do\u015b\u0107 powiedzie\u0107, \u017ce nerwy w \u0142okciu s\u0105 wa\u017cne, a dowiedzia\u0142am si\u0119 o tym w bolesny spos\u00f3b. Posz\u0142am spa\u0107bez przeszk\u00f3d, obudzi\u0142am si\u0119… i do ko\u0144ca podr\u00f3\u017cy prawie nie czu\u0142am po\u0142owy lewej d\u0142oni. Dwa ostatnie palce mniej sprawne, czucie jak po znieczuleniu u dentysty, a przypominam, \u017ce ja tam gram na b\u0119bnach. Wiecie, tych palc\u00f3w, to ja jednak potrzebuj\u0119! Pe\u0142na sprawno\u015b\u0107 d\u0142oni wr\u00f3ci\u0142a mi do wieczora, pe\u0142ne czucie w ma\u0142ym palcu, to chyba dopiero w niedziel\u0119. Trzeba by\u0107 mn\u0105, \u017ceby uszkodzi\u0107 sobie dok\u0142adnie to ,co jest mi potrzebne, w pierwszym etapie wyjazdu.
\nUzna\u0142am, \u017ce spanie jest bez sensu i zaj\u0119\u0142am si\u0119 rozmow\u0105 z wsp\u00f3\u0142pasa\u017cerami, wyruszaj\u0105cymi ze mn\u0105 z Krakowa. W tym miejscu bardzo serdecznie pozdrawiam koleg\u0119, kt\u00f3ry, sam o tym nie wiedz\u0105c, pokaza\u0142 mi, jak \u017ale jest pohopnie ocenia\u0107 ludzi, a tak\u017ce kole\u017cank\u0119, dzi\u0119ki kt\u00f3rej sp\u0119dzi\u0142am pi\u0105tkowe popo\u0142udnie p\u0142acz\u0105c ze \u015bmiechu. Nasze anegdotki z autobus\u00f3w, poci\u0105g\u00f3w i ulic przer\u00f3\u017cnych miast powinno si\u0119 zebra\u0107 w oddzielnej ksi\u0105\u017cce.
\nW Warszawie Centralnej dosiad\u0142a si\u0119 do nas kolejna cz\u0119\u015b\u0107 naszej dru\u017cyny. Na Wschodniej natomiast przyby\u0142a konkurencyjna ekipa. Ich by\u0142o o\u015bmioro i posiadali alkohol. Nas by\u0142o siedem os\u00f3b plus pies, natomiast dor\u00f3wnywali\u015bmy im spokojnie nawet BEZ substancji pomocniczych. Pies przewodnik potrafi by\u0107 elementem niezwykle integruj\u0105cym pasa\u017cer\u00f3w, oferty wyprowadzenia psa na spacer, pomimo faktu, \u017ce poci\u0105g nadal jecha\u0142, wspominane by\u0142y do ko\u0144ca wyjazdu. Ale spokojnie, kolega szybko biega, to zd\u0105\u017cy!
\n– Julita, kiedy Gda\u0144sk? – Zapyta\u0142am w pewnym momencie.
\n– A co, chcesz wysi\u0105\u015b\u0107? Spoooko, id\u017a z koleg\u0105, kolega szybko biega! –
\n\tMusz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce by\u0142 to najg\u0142o\u015bniejszy wagon pendolino, jaki widzia\u0142am w \u017cyciu. Uwaga konduktorki, naszcz\u0119\u015bcie do konkurencji, brzmia\u0142a: prosz\u0119 pa\u0144stwa, troch\u0119 ciszej, bo s\u0142ycha\u0107 pa\u0144stwa na peronie!
\nBy\u0142 tam te\u017c kto\u015b trze\u017awy \/ rozs\u0105dny, bo w pewnym momencie pr\u00f3bowa\u0142 zapanowa\u0107 nad sytuacj\u0105. \u0106\u015b\u015b\u015b\u015b\u015b\u015b. Spr\u00f3bowa\u0142 raz. I ca\u0142y wagon: \u0107\u015b\u015b\u015b\u015b\u015b\u015b… Zadzia\u0142a\u0142o odwrotnie, zar\u00f3wno w wagonie, jak i potem u nas, powtarzane przy ka\u017cdej, nadarzaj\u0105cej si\u0119 okazji. O konduktorze w regio, to nawet nie ma co wspomina\u0107, bo nie da si\u0119 tego opowiedzie\u0107 s\u0142owem pisanym. Porozsadza\u0142 nas po dost\u0119pnych miejscach z niespotykan\u0105 wr\u0119cz werw\u0105 i ochot\u0105, opatruj\u0105c nas z marszu imionami w\u0142asnego pomys\u0142u, przy okazji okazuj\u0105c wiedz\u0119 i obycie w \u015bwiecie niewidomych.
\n– Tu b\u0119dzie pies, on ma z was najwi\u0119ksze oczy! Ale za to w\u0142a\u015bcicielka ma s\u0142uuuuch, co nie? I dotyk! – W\u0142a\u015bcicielka nie\u015bmia\u0142o zauwa\u017cy\u0142a, \u017ce chyba nie tak dobry.
\n– Jak nie dobry?! Poka\u017c opuszki, braillem czyta? To co ma by\u0107 niedobry?! – Przedstawienie zako\u0144czy\u0142 kom\u0119d\u0105: no, to teraz tu siedzie\u0107 i wszystko bedzie w porz\u0105dku! Uwierzyli\u015bmy mu. Albo bali\u015bmy si\u0119 wsta\u0107, nie mog\u0119 si\u0119 zdecydowa\u0107.
\n\tPodczas samego wyjazdu spotka\u0142am tak\u0105 ilo\u015b\u0107 niezwykle utalentowanych ludzi, \u017ce bloga na to nie starczy. Z klawiszowcem i basist\u0105 improwizowali\u015bmy ju\u017c pierwszego dnia, mimo, \u017ce p\u00f3\u0142noc ju\u017c by\u0142a, pierwsze i drugie skrzypce zmuszone by\u0142y na bie\u017c\u0105co wymy\u015bla\u0107 przer\u00f3\u017cne partie, a kiedy nasza pani wokalna dyrektor uczy\u0142a dziewczyny, jak maj\u0105 \u015bpiewa\u0107, po\u0142owy s\u0142\u00f3w nie rozumia\u0142am. Ja, je\u015bli chodzi o \u015bpiew, rozumiem komendy proste, w moim \u017cyciu spotyka\u0142am si\u0119 najcz\u0119\u015bciej z: wyra\u017aniej! Ewentualnie: g\u0142o\u015bniej, odwa\u017cniej! To drugie zrozumia\u0142am doskonale, gdy jedna z naszych wokalistek zacz\u0119\u0142a swoj\u0105 zwrotk\u0119.
\n– Ej, s\u0142uchajcie, stop! – Przerwa\u0142am gr\u0119. – Ja was najmocniej przepraszam, ale jak ona ma \u015bpiewa\u0107 pocz\u0105tek, to ja j\u0105 musz\u0119 mie\u0107 "przy boku, przy boku", bo inaczej nie wiem, kiedy wej\u015b\u0107! –
\n\tJa w og\u00f3le bardzo lubi\u0119 wszelkie wyst\u0119py zwi\u0105zane z kol\u0119dami, \u015bwi\u0119tami i uroczysto\u015bciami, kojarz\u0105cymi si\u0119 z dobroci\u0105w sercu. Kiedy s\u0142yszysz, \u017ce utalentowana wokalistka \u015bpiewa co\u015b \u0142adnego o "takim dniu", w kt\u00f3rym "ca\u0142\u0105 noc pada\u0142 \u015bnieg", a potem, tym samym rozp\u0119dem, u\u017cywa kilku s\u0142\u00f3w nienadaj\u0105cych si\u0119 do druku, bo jej si\u0119 s\u0142owa pomyl\u0105… TO! S\u0105 prze\u017cycia godne opisywania. Swoj\u0105 drog\u0105 bardzo podziwiam ludzi, kt\u00f3rzy graj\u0105 na instrumentach d\u0119tych, ja bym chyba zemdla\u0142a. A nasza flecistka nie tylko dawa\u0142a sobie z tym rad\u0119, ale te\u017c, do tych opracowa\u0144, wstawa\u0142a na si\u00f3dm\u0105 rano! \u0141apiecie? RANO! Kiedy ja by\u0142am w stanie pt. otwieram oczy, zamykam, zn\u00f3w otwieram, jest p\u00f3\u0142 godziny p\u00f3\u017aniej… ona wymy\u015bla\u0142a, co ma gra\u0107 fortepian w drugim refrenie.
\n\tTak\u017ce wiecie, my tam ci\u0119\u017cko pracowali\u015bmy! \u017badne tam ogniska, \u0142a\u017cenie na pla\u017ce, czy drinki w jacuzzi, co to, to nie! Dziwi mnie tylko, \u017ce na ka\u017cdy dzie\u0144 przypada\u0142o nam jakie\u015b mniejsze lub wi\u0119ksze uszkodzenie. W moim przypadku r\u0119ki. W przypadku kole\u017canki np. skrzypiec, kt\u00f3re, jak wiadomo, s\u0105 przed\u0142u\u017ceniem r\u0119ki. Strat w ludziach nie odnotowano.
\n\tNa koniec wycieczki dwie uwagi dotycz\u0105ce powrotu. Po pierwsze, Julita, kiedy znowu idziemy na ciasteczka z intercity? Po drugie, i jak tu wierzy\u0107, \u017ce nas nie pods\u0142uchuj\u0105? P\u00f3\u0142 drogi gada\u0142am z koleg\u0105 basist\u0105 o airpodsach i co? I nast\u0119pna reklama na youtubie zgadnijcie, czego?!
\n\t**\t\t\t**\t\t\t**
\n\tZachwyci\u0142am si\u0119 nad tym morzem. R\u00f3\u017cnymi rzeczami, ale pod sam koniec wyjadu cisz\u0105. Sta\u0142am sobie na dworze, noc by\u0142a, nic si\u0119 nie dzia\u0142o, a ja sobie tak t\u0119 noc obserwowa\u0142am i zastanawia\u0142am si\u0119 nad tym, komu o tym opowiedzie\u0107. A s\u0105 takie osoby. Kto\u015b komu bardzo bym chcia\u0142a, a nie bardzo mog\u0119. Komu\u015b, komu niby bym mog\u0142a, a okazuje si\u0119, \u017ce nie zawsze ma to sens. Wreszcie kto\u015b, komu serio powiedzia\u0142am… Macie czasami takie rozkminy?
\nI by\u0142a cisza…
\n\t**\t\t\t\t**\t\t\t**
\n\tCiszy za to nie ma w naszej szkole! Powr\u00f3t do rzeczywisto\u015bci nast\u0105pi\u0142 we wtorek, bo po poniedzia\u0142kowym powrocie jedn\u0105 noc zdecydowa\u0142am si\u0119 przespa\u0107 w domu. I od razu zrobi\u0142o si\u0119 ciekawie, bo napotka\u0142am techniki stereofoniczne. We wtorek jeszcze p\u00f3\u0142 biedy, bo Stivi nam o nich opowiada\u0142, a \u017ce opowiada\u0107 umie, s\u0142uchali\u015bmy. Pod koniec zaj\u0119\u0107 natomiast s\u0142uchali\u015bmy Depeche Mode, Jimiego Hendrixa… Takie rzeczy si\u0119 robi na realizacji! Kto mi powie, co tu robi za bas?
\n