– Czy ty w og\u00f3le odpalasz sw\u00f3j nowy komputer? – Zapyta\u0142 mnie pewnego dnia tata. – Ja na przyk\u0142ad chcia\u0142bym wiedzie\u0107, jak dzia\u0142a! – Nasun\u0119\u0142o mi si\u0119 wiele rzeczy, z kt\u00f3rej najwyra\u017aniejsz\u0105 by\u0142o, \u017ce to przecie\u017c ja mog\u0119 mu ten komputer odpali\u0107, a sama czyta\u0107 ksi\u0105\u017ck\u0119 na pedagogik\u0119 og\u00f3ln\u0105, notatki z anatomii, czy inne jakie\u015btakie niezwykle ciekawe…
\n– Tatu\u015b, wy\u015bl\u0119 ci co\u015b. – Powiedzia\u0142am zamiast tego spokojnie i wys\u0142a\u0142am plan sesji. A raczej nie sesji, tylko ca\u0142ego stycznia z sesj\u0105, z uwzgl\u0119dnieniem nie tylko egzamin\u00f3w, ale i pojedynczych kolokwi\u00f3w i prac zaliczeniowych.
\n– Co pokazujesz? – Mama r\u00f3wnie\u017c si\u0119 zainteresowa\u0142a.
\n– Jak wygl\u0105da moje \u017cycie. –
\n– A jak wygl\u0105da? –
\n– Niech ci tata przeczyta. –
\n– Ja si\u0119 zm\u0119czy\u0142em, jak to przeczyta\u0142em, ja nie b\u0119d\u0119 tego czyta\u0142 na g\u0142os! –
\nZ ulg\u0105 stwierdzi\u0142am, \u017ce porozumienie zosta\u0142o osi\u0105gni\u0119te.<\/p>\n
\tTak\u017ce tak, Czytelniku Drogi, \u015bwi\u0119ta, \u015bwi\u0119ta i stycze\u0144, a stycze\u0144, to taki niezwyk\u0142y miesi\u0105c dla student\u00f3w, w kt\u00f3rym du\u017co my\u015bli si\u0119 o przysz\u0142o\u015bci i rozmaitych planach na t\u0119\u017ce przysz\u0142o\u015b\u0107, a tak\u017ce, czy jednak ta praca gdziekolwiek, to jest taki z\u0142y pomys\u0142…? Zw\u0142aszcza, \u017ce cholera wie, czy po pedagogice b\u0119dzie inaczej…
\nJa z kolei mog\u0142abym pisa\u0107 jutro anatomi\u0119, neurologi\u0119 i genetyk\u0119 na raz, gdyby kto\u015b mi obieca\u0142, \u017ce podzwoni za mnie do tych r\u00f3\u017cnych miejsc, w kt\u00f3rych gramy, grali\u015bmy, albo chcemy gra\u0107 koncerty, s\u0142owem, do obcych ludzi, kt\u00f3rych ja musz\u0119 o co\u015b prosi\u0107. Mia\u0142am wra\u017cenie, \u017ce stresowa\u0142am si\u0119 przed badaniami kontrolnymi, egzaminami z fortepianu… zrewidowa\u0142am pogl\u0105dy, stresowa\u0107, to ja si\u0119 stresuj\u0119 przed rozmowami telefonicznymi. Co si\u0119 ze mn\u0105sta\u0142o, Czytelniku? Kiedy\u015b to mnie wysy\u0142ali, \u017cebym za\u0142atwia\u0142a oficjalne rozmowy, bo wiadomo by\u0142o, \u017ce uprzejma b\u0119d\u0119 i \u017ce umiem gada\u0107 z "doros\u0142ymi". Teraz ja jednego oficjalnego maila nie umiem napisa\u0107, to o co chodzi?
\n\u017beby by\u0142o \u015bmieszniej, pisz\u0119 smsy przez sen. Ja nie \u017cartuj\u0119 teraz, ostatnio wys\u0142a\u0142am koledze link, kt\u00f3ry obieca\u0142am wys\u0142a\u0107, a potem smsa, kt\u00f3ry do po\u0142owy zdania mia\u0142 \u015blad sensu, potem ju\u017c ani \u015bladu i nie mam poj\u0119cia ani kiedy, ani po co go napisa\u0142am. Serio, ja nie pij\u0119, nawet nie potrafi\u0119 wypi\u0107, takich ilo\u015bci alkoholu! Czyli wychodzi nato, \u017ce przez sen. Zaczynam si\u0119 ba\u0107, tak ju\u017c drugi raz jest albo trzeci, co b\u0119dzie p\u00f3\u017aniej? O, mo\u017ce do kogo\u015b zadzwoni\u0119? Cudownie! Nie b\u0119d\u0119 musia\u0142a dzwoni\u0107 na jawie!<\/p>\n
Poza tym, to by\u0142y \u015bwi\u0119ta, jak wspomnia\u0142am. Podczas \u015bwi\u0105t i sylwestra okaza\u0142o si\u0119, \u017ce \u015bwiat si\u0119 mo\u017ce wali\u0107 i studiowa\u0107, natomiast najwa\u017cniejsze jest, czy jeste\u015bmy w dobrych uk\u0142adach z lud\u017ami, czy nie. Ale o tym, \u017ce ludzie wa\u017cni, to chyba napisz\u0119 w podsumowaniu roku, bo ju\u017c to podsumowanie roku obiecywa\u0142am komu\u015b, to musz\u0119 sobie co\u015b na nie zostawi\u0107.
\nZa to napisz\u0119, \u017ce dosta\u0142am \u0142adowark\u0119 indukcyjn\u0105 do wszystkiego, mog\u0119 \u0142adowa\u0107 telefon, zegarek i airpodsy na raz. Drugim, do\u015b\u0107 interesuj\u0105cym, prezentem by\u0142 stojak na breloczki. Tak, Czytelniku, dosta\u0142am wieszaczki, jak w sklepie. ;p Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce mam sporo breloczk\u00f3w, jako\u015b te\u017c tak wychodzi, \u017ce zawsze je kupuj\u0119 w ramach pami\u0105tek. Uznali\u015bmy wi\u0119c, \u017ce w sumie je zbieram i \u017ce fajnie byby\u0142o t\u0119 kolekcj\u0119 wydoby\u0107 z szuflad i pude\u0142ek. Teraz jest na tej szafce prezentowana w ca\u0142o\u015bci, a co jeszcze fajniejsze, po wigilii by\u0142am pozostawiona w spokoju i mog\u0142am sobie ten stojaczek sama z\u0142o\u017cy\u0107. Ja jako\u015b lubi\u0119 sama rozkminia\u0107, jak trzeba co\u015b skr\u0119ci\u0107, \u017ceby by\u0142o dobrze. Nie rozwali\u0142 si\u0119, stoi, wi\u0119c chyba dobrze z\u0142o\u017cy\u0142am.<\/p>\n
A propos dobrze, kolejna historia z facebooka, bo kto widuje mojego facebooka, ten wie, ale nie matakiego obowi\u0105zku, \u017ceby widywa\u0107. To opowiem. Nied\u0142ugo przed \u015bwi\u0119tami spotka\u0142am si\u0119 z Mish\u0105, po\u0142azi\u0107 po mie\u015bcie i pogada\u0107 o czym innym, ni\u017c praca, bo to jednak potrzebne jest. Po\u0142azili\u015bmy, po\u015bmiali\u015bmy si\u0119, wracamy. On na studia, ja, w za\u0142o\u017ceniu, z dworca gda\u0144skiego do domu. Poni\u017cej fragment postu:
\nWsiadam do metra i siadam na wskazanym przez ludzi miejscu. To normalne, kiedy poruszam si\u0119 samodzielnie, mn\u00f3stwo os\u00f3b co\u015b mi wskazuje. Zw\u0142aszcza w tak\u0105 pogod\u0119, bez pomocy moich kole\u017canek z grupy, a nawet przypadkowo spotkanych ludzi, w \u017cyciu bym nie znalaz\u0142a drogi przez nasz cudowny park przy uczelni.
\nSiadam, g\u0142os z sufitu informuje, \u017ce NAST\u0118PNA STACJA:DWORZEC GDA\u0143SKI. Pani, kt\u00f3ra wcze\u015bniej wskaza\u0142a mi miejsce, zagaduje.
\n– A gdzie wysiadasz? –
\n– Na Gda\u0144skim. –
\n– A s\u0142ysza\u0142a\u015b, kiedy jest Dworzec Gda\u0144ski? –
\n– Nooo! S\u0142ysza\u0142am. – U\u015bmiecham si\u0119. W ko\u0144cu s\u0105 \u015bwi\u0119ta, nie? Pani m\u00f3wi, \u017ce poka\u017ce mi wtedy drzwi.
\n– A to pani wtedy wysiada? –
\n– Nie nie, ja dalej… –
\n– A, to OK, ja sobie dam rad\u0119, prosz\u0119 pani, wiem, gdzie s\u0105 drzwi. – Ale to ona mo\u017ce pom\u00f3c… tak tak, wiem, zapada cisza.
\n– A mo\u017ce kto\u015b z pa\u0144stwa wysiada na dworcu gda\u0144skim? – Zagaduje g\u0142o\u015bniej kobieta. Ludzie s\u0105 dobrzy, zg\u0142asza si\u0119 dziewczyna siedz\u0105ca ko\u0142o mnie z drugiej strony.
\n– A to mo\u017ce pomo\u017cesz dziewczynce? Bo si\u0119 tam zgubi. –
\n– Nie, nie zgubi si\u0119, prosz\u0119 pani. – Uspokajam, a u\u015bmiech zaczyna mnie bole\u0107.
\n– Nooo, ale to… wiesz, powie ci, gdzie pr\u00f3g, albo co, \u017ceby\u015b si\u0119 nie potkn\u0119\u0142a. –
\n– OK, rozumiem, ja tylko m\u00f3wi\u0119, \u017c\u0119 tu bywam, dam sobie rad\u0119. –
\n– Aaa, pitolisz. – Zbywa lekcewa\u017c\u0105co kobieta. Poczu\u0142am co\u015b w stylu zaszokowanego podziwu. Chcia\u0142am odpowiedzie\u0107 "wzajemnie" i, z ca\u0142ym szacunkiem, kochani, mia\u0142am pe\u0142ne prawo to zrobi\u0107. Po czasie musz\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce w sumie spodoba\u0142a mi si\u0119, lubi\u0119 takich, co si\u0119 k\u0142\u00f3c\u0105, zamiast j\u0119cze\u0107.
\n– S\u0142ucham? –
\n– Ech, nic nic… – M\u00f3wi, bardziej do ludzi ni\u017c do mnie, jak doro\u015bli, kt\u00f3rzy zorientowali si\u0119, \u017ce za du\u017co powiedzieli przy dzieciach. – Wiesz, \u015blisko jest, \u017ceby ci si\u0119 nic nie sta\u0142o… –
\n\tI tak dalej, i tak dalej… I znowu, tak samo, jak w sprawie taks\u00f3wki, komentuj\u0105cy na fb ju\u017c odpracowali sprawiedliwo\u015b\u0107, ale prze\u017cycie by\u0142o interesuj\u0105ce. To nie by\u0142 koniec przyg\u00f3d, na tym dworcu jedna przemi\u0142a pani chcia\u0142a mi kaw\u0119 kupowa\u0107… Powa\u017cnie m\u00f3wi\u0119, \u017ce mi\u0142a by\u0142a, serio normalnie ze mn\u0105 rozmawia\u0142a! To czemu chcia\u0142a mnie nakarmi\u0107 i napoi\u0107? Nie wiem, mo\u017ce jej wygl\u0105da\u0142am na potrzebuj\u0105c\u0105. Zimno by\u0142o, buty mi przemok\u0142y, to fakt, ale \u017ceby a\u017c tak?
\n\tA w\u0142a\u015bnie, fajne buty kupi\u0142am. I mikrofon. Nie w tym samym sklepie oczywi\u015bcie. W sklepie z mikrofonem za to widzia\u0142y\u015bmy z siostr\u0105 jedn\u0105 pani\u0105, co si\u0119 awanturowa\u0142a i reklamowa\u0142a, bo jej mikrofon nie mia\u0142 wy\u0142\u0105cznika. Ona sta\u0142a obok mnie i nadawa\u0142a tak g\u0142o\u015bno, \u017ce ledwo s\u0142ysza\u0142am sam\u0105 siebie, natomiast ja rozmawia\u0142am z moim ulubionym tam sprzedawc\u0105, a nasz dialog przypomina\u0142 troch\u0119 kabaret Tei z ich "z ty\u0142u sklepu". Jest to? Nie ma. A tamto? Nie ma. A mo\u017ce… Nie ma! Yyyyy, a jest CO\u015a? W ko\u0144cu doszli\u015bmy do tego, \u017ce ten mikrofon jest. Dobra, to cokolwiek, ja chc\u0119!
\n– Ale wiesz… – Ostrzeg\u0142 mnie konfidencjonalnym tonem, – Z tym, \u017ce on… nie ma… –
\n– Nie ma wy\u0142\u0105cznika?! – Rozpromieni\u0142am si\u0119. – A to nie szkodzi, zdarza si\u0119! – No m\u00f3wi\u0142am, uwielbiam ten sklep!<\/p>\n
Jak mikrofon jest, wypada\u0142oby co\u015b nagra\u0107. Z tym, oraz kilkoma innymi postanowieniami wejd\u017amy w ten nowy rok. Mimo, \u017ce nowy rok nowym rokiem, a na dworcu zachodnim bez zmian. Reszta w podsumowaniu roku, Drogi Czytelniku.<\/p>\n
Pozdrawiam ja – Majka<\/p>\n
PS Tak tak Emi, tak tak, Zuziu, wy te\u017c tam b\u0119dziecie!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
– Czy ty w og\u00f3le odpalasz sw\u00f3j nowy komputer? – Zapyta\u0142 mnie pewnego dnia tata. – Ja na przyk\u0142ad chcia\u0142bym wiedzie\u0107, jak dzia\u0142a! – Nasun\u0119\u0142o mi si\u0119 wiele rzeczy, z kt\u00f3rej najwyra\u017aniejsz\u0105 by\u0142o, \u017ce to przecie\u017c ja mog\u0119 mu ten komputer odpali\u0107, a sama czyta\u0107 ksi\u0105\u017ck\u0119 na pedagogik\u0119 og\u00f3ln\u0105, notatki z anatomii, czy inne jakie\u015btakie […]<\/p>\n","protected":false},"author":177,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-304","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-co-u-mnie"],"elten_commentscount":3,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/304","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/177"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=304"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/304\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=304"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=304"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=304"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}