Drogi Czytelniku!
\nPisz\u0119 do Ciebie, poniewa\u017c Ci\u0119 doceniam, poniewa\u017c komentarze pojawiaj\u0105 si\u0119 jeden za drugim, poniewa\u017c moja ambicja zak\u0142ada, \u017ce b\u0119d\u0119 pisa\u0107 co najmniej… Tak serio, to nie. Tak serio, to zacz\u0119\u0142am to pisa\u0107 tydzie\u0144 temu, maj\u0105c trzy i p\u00f3\u0142 godziny przerwy po pi\u0105tkowym lektoracie.
\nNie no, s\u0142uchajcie, serio, ja s\u0142ysza\u0142am o badaniach, w kt\u00f3rych ludzie wiedzieli, \u017ce jak nacisn\u0105 przycisk, to porazi ich pr\u0105d. Nie robi\u0105cy im krzywdy, ale jednak pr\u0105d, po wypr\u00f3bowaniu zapewniali, \u017ce nie chcieliby by\u0107 pora\u017ceni jeszcze raz, c\u00f3\u017c za niespodzianka. A potem byli zostawieni w pokoju sam na sam z tym przyciskiem, nic tam innego nie by\u0142o, krzes\u0142o i \u015bwi\u0119ty przycisk. Na kwadrans. Tak owszem, kochani, ludzie z nud\u00f3w razili si\u0119 pr\u0105dem. Po tej d\u0142ugiej, pi\u0105tkowej przerwie mamy \u0107wiczenia, czyli obowi\u0105zkowa obecno\u015b\u0107 i obawiam si\u0119, \u017ce powoli zaczynam rozumie\u0107 tych badanych.
\nDzie\u0144 si\u0119 wtedy zacz\u0105\u0142 do\u015b\u0107 ciekawie, bo na lektoracie o \u00f3smej stawili\u015bmy si\u0119 w osza\u0142amiaj\u0105cej swym ogromem liczbie sze\u015bciu os\u00f3b. Poniewa\u017c zaj\u0119cia o \u00f3smej rano wg. mnie w og\u00f3le nie powinny by\u0107 dozwalane przez wszelkie organizacje, z WHO na czele, z rozpaczy w\u0142\u0105czy\u0142 mi si\u0119 tryb showmana.
\n– Prosz\u0119 pani, to co, mo\u017ce plusiki z aktywno\u015bci? Dla wszystkich, no bo my tacy pilni jeste\u015bmy, przyszli\u015bmy! I zr\u00f3bmy sobie dzi\u015b takie christmas lesson, mo\u017ce cukiereczka? – W tym momencie prowadz\u0105ca nie wytrzyma\u0142a i zacz\u0119\u0142a si\u0119 \u015bmia\u0107 wraz ze mn\u0105. Cukiereczkami faktycznie pocz\u0119stowa\u0142am, ale zaj\u0119cia si\u0119 odby\u0142y normalnie.
\nPotem rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 czas oczekiwania. Adwent, wiadomo. By\u0142am w naszym studenckim barze, kanapk\u0119 zjad\u0142am, co\u015b poogl\u0105da\u0142am, potem, w celu niezajmowania stolik\u00f3w przenios\u0142am si\u0119 gdzie i\u0144dziej… I jako\u015b nadal planu brak. To mo\u017ce napisz\u0119?<\/p>\n
I c\u00f3\u017c tam si\u0119 dzieje u mnie ostatnio? Po pierwsze musia\u0142am zda\u0107 psychologi\u0119 kliniczn\u0105. Troszk\u0119 tego jest, a pami\u0119tajmy te\u017c o syndromie studenta medycyny, czytasz o tych objawach i po\u0142ow\u0119 u siebie znajdujesz.
\nMimo egzamin\u00f3w i obowi\u0105zk\u00f3w znalaz\u0142am czas na to, aby przez dwa dni by\u0107 w Krakowie. Czytelniku, wr\u00f3ci\u0107 jest dobrze. Sp\u0119dzi\u0107 czas z cudownymi lud\u017ami, kt\u00f3rzy mnie zawsze przyjmuj\u0105, jak u siebie, graj\u0105 ze mn\u0105 w gry i nie wiadomo dlaczego pokazali mi pepsi mango, kt\u00f3re teraz b\u0119d\u0119 pi\u0107. Odwiedzi\u0107 studio nagra\u0144, kt\u00f3rego realizatorzy ze mn\u0105 si\u0119 m\u0119czyli przez trzy lata, jako i ja z nimi i by\u0107 tam przywitan\u0105, jak w domu. Wychowawcy i wychowankowie r\u00f3wnie\u017c o mnie nie zapomnieli, Natalka, czy ja ci odda\u0142am ju\u017c wszystkie pieni\u0105dze? \ud83d\ude09 Warto te\u017c odkry\u0107 w, b\u0105d\u017a co b\u0105d\u017a, troszk\u0119 znajomym mie\u015bcie, nowe miejsca, o kt\u00f3rych si\u0119 nie mia\u0142o zielonego poj\u0119cia. Albo zapiekanki za 13 z\u0142otych, 5 minut drogi od szko\u0142y, o kt\u00f3rych te\u017c si\u0119 nie mia\u0142o zielonego poj\u0119cia i zamawia\u0142o ubereatsy za 40. Cudowny wyjazd! Z reszt\u0105 jaki mia\u0142by by\u0107, jak nie cudowny, skoro ju\u017c na starcie trafi\u0142am na takiego taks\u00f3wkarza?
\n– Ehhh, szkoda, \u017ce pani nie widzi, ja pani bardzo wsp\u00f3\u0142czuj\u0119, bo tak, to by pani wszystko widzia\u0142a! – Nooo, m\u0105drego a\u017c mi\u0142o pos\u0142ucha\u0107. – Ale to ja pani wszystko b\u0119d\u0119 m\u00f3wi\u0142, dobra? – No dobra, spoko, mo\u017cemy si\u0119 tak um\u00f3wi\u0107.
\n– Wie pani, pani Maju, zacz\u0105\u0142 pada\u0107 deszczyk. To wie pani, co jutro b\u0119dzie? Bedziemy na \u0142y\u017cwach je\u017adzi\u0107! – A to by\u0142 dopiero pocz\u0105tek trasy.
\n– Prosz\u0119 pana, tam si\u0119 skr\u0119ca przy biedronce, wje\u017cd\u017ca i zatrzymamy si\u0119 przy \u017babce, dobrze? –
\n– Dobra, dobra. O, tam jest Biedronka… I \u017babka… A ja mam w aucie pszcz\u00f3\u0142k\u0119 Maj\u0119! – W tym momencie sko\u0144czy\u0142y mi si\u0119 logiczne argumenty. W og\u00f3le wszystko logiczne mi si\u0119 sko\u0144czy\u0142o. Pod koniec trasy kierowca powiedzia\u0142 co\u015b o tym, \u017ce ma on takie, widzi pani, szcz\u0119\u015bcie od Boga, \u017ce zawsze ma takich mi\u0142ych pasa\u017cer\u00f3w, \u017ce to a\u017c dobrze si\u0119 je\u017adzi.
\n– O, no to dobrze, prosz\u0119 pana, to najwa\u017cniejsze, prawda? –
\n– A no, najlepszy przyk\u0142ad mam w tej chwili! – Ojeeeej… <3
\nNo m\u00f3wi\u0119 przecie\u017c, przecudowny wyjazd. Ju\u017c t\u0119skni si\u0119 tutaj, wiesz, Czytelniku? Musz\u0119 si\u0119 wybra\u0107 znowu, jak znowu b\u0119dzie \u015bnieg, to znowu wezw\u0119 te taks\u00f3wk\u0119. Co ja mam si\u0119 m\u0119czy\u0107, na \u0142y\u017cwach je\u017adzi\u0107…<\/p>\n
Po powrocie z Krakowa powr\u00f3t do rzeczywisto\u015bci i nie tylko ten egzamin z psychologii, ale te\u017c r\u00f3\u017cne projekty na dydaktyk\u0119 specjaln\u0105 i inne. No c\u00f3\u017c, zachcia\u0142o si\u0119 studiowa\u0107. Dotar\u0142o te\u017c do mnie, \u017ce w sumie wypada\u0142oby posprz\u0105ta\u0107, bo \u015bwi\u0119ta si\u0119 zbli\u017caj\u0105.
\n– O, to ja ci b\u0119d\u0119 musia\u0142 pom\u00f3c! – Stwierdzi\u0142 m\u00f3j tata i bynajmniej nie mia\u0142 na my\u015bli, \u017ce nie umiem sama sprz\u0105ta\u0107, on po prostu ju\u017c kilka razy towarzyszy\u0142 mnie i mojej siostrze w porz\u0105dkach, zadaj\u0105c nam non stop tylko jedno pytanie: a po co ci to potrzebne? Zgodzi\u0142am si\u0119 nie tylko w ramach przed\u015bwi\u0105tecznej integracji, ale te\u017c dlatego, \u017ce podczas porz\u0105dk\u00f3w pojawia si\u0119 cz\u0119sto sakramentalne pytanie: bilet to, czy nie bilet? Ja mam tam mn\u00f3stwo niepotrzebnych papierk\u00f3w!
\nPrzytarga\u0142 wi\u0119c tata miko\u0142ajowy w\u00f3r, konkretnie worek na \u015bmieci, i rozpocz\u0105\u0142 seri\u0119 pyta\u0144 istotnych.
\n– Potrzebne ci to? –
\n– Tak, non stop tego u\u017cywam. –
\n– A to? –
\n– To te\u017c si\u0119 czasem przydaje, ja to prze\u0142o\u017c\u0119 do komody. –
\n– A to, co to w og\u00f3le jest? –
\n– A, nie pami\u0119tam, ale takie \u0142adne by\u0142o… – Tata wykona\u0142 w tym momencie imponuj\u0105cy rzut nieznanym przedmiotem, mniej wi\u0119cej w stron\u0119 worka na \u015bmieci.
\n– Perfumy te\u017c b\u0119dziemy przegl\u0105da\u0107? –
\n– No pewnie, przecie\u017c to pude\u0142ko tym bardziej trzeba zwolni\u0107! … Te chc\u0119. Te dosta\u0142am w prezencie. Te… te to w og\u00f3le chyba twoje s\u0105! Za du\u017co tu tego jest. –
\n– A twoja siostra kt\u00f3rych\u015b nie chce? Emila! Cho\u0107, bo tu perfumy rozdaj\u0105! Te? –
\n– Te chce, przecie\u017c kupi\u0142am niedawno. – W ko\u0144cu tata poda\u0142 mi do\u015b\u0107 spor\u0105 butelk\u0119, doskonale wiedzia\u0142am, co to.
\n– O, te… te nie wiem. Niby \u0142adne, ale takie troch\u0119… Czuj\u0119 si\u0119, jak kr\u00f3lowa Viktoria. \u2013 W poszukiwaniu okre\u015blenia kojarzy\u0142am, \u017ce to chyba nie ta kr\u00f3lowa, ale akurat mi pasowa\u0142o, wi\u0119c u\u017cy\u0142am argumentu mimo wszystko.
\n– Czemu jak kr\u00f3lowa Wiktoria? –
\n– No nie wiem, jakie\u015b to takie… bardzo uroczyste. Nie wiem, czy jestem tak wa\u017cn\u0105 i eleganck\u0105 osobisto\u015bci\u0105 na uroczysto\u015bciach. Dobra, zostawi\u0119 sobie, jak b\u0119d\u0119 mie\u0107 wizyt\u0119 u kr\u00f3lowej… Teraz jest kr\u00f3l, tak, dobra, to u kr\u00f3la, to u\u017cyj\u0119. –
\nMama od razu zrozumia\u0142a, co mia\u0142am na my\u015bli, bo jak potem zesz\u0142am i powiedzia\u0142am, \u017ce znalaz\u0142am perfumy dla kr\u00f3lowej, to od razu zapyta\u0142a: cooo, jak dla takiej starszej pani?<\/p>\n
Opr\u00f3cz tego przewracania szuflad do g\u00f3ry nogami uda\u0142o mi si\u0119 zrobi\u0107 te\u017c porz\u0105dek w breloczkach i w kablach, nie wiem, czego by\u0142o wi\u0119cej. Mam jednak wra\u017cenie, \u017ce prace si\u0119 nie sko\u0144czy\u0142y, bo jak w poniedzia\u0142ek wieczorem wpad\u0142a do mnie Beata, to powiedzia\u0142am: wiesz, dobrze, \u017ce przysz\u0142a\u015b dzi\u015b, bo w weekend zrobi\u0142am porz\u0105dki! A potem chcia\u0142am usi\u0105\u015b\u0107 ko\u0142o niej na \u0142\u00f3\u017cku… i usiad\u0142am na porzuconym tam w nie\u0142adzie stroju na WF. Taaa… fajnie. Porz\u0105dki zrobi\u0142am.
\nA przecie\u017c na porz\u0105dki ju\u017c tak niewiele czasu, bo ca\u0142kiem niebawem \u015bwi\u0119ta! \u015awiate\u0142ka, choinki, prezenty, sypie \u015bnieg… A nie, sypa\u0142 na pocz\u0105tku grudnia. Teraz wichura po\u0142ama\u0142a drzewa, lun\u0105\u0142 deszcz, a w \u015bwi\u0119ta pewnie znowu 10 stopni. Ja pytam: dlaczego? Wichura zrobi\u0142a tylko tyle dobrego, \u017ce nieco rozbawi\u0142a moj\u0105 siostr\u0119, kt\u00f3ra wpad\u0142a do mnie z radosn\u0105 informacj\u0105, \u017ce:
\n– Maja, wiesz co, listonosz biega po osiedlu za uciekaj\u0105cym listem! I on m\u00f3wi takie strasznie brzydkie wyrazy\u2026 –<\/p>\n
Ten \u015bnie\u017cny pocz\u0105tek grudnia, to w og\u00f3le by\u0142 ciekawy okres, zw\u0142aszcza, jak kto\u015b wie, jak wygodnie chodzi si\u0119 w \u015bniegu nie widz\u0105c.<\/p>\n
W \u015brody, na godzin\u0119 \u00f3sm\u0105 rano, nie mam tylko ja, ale i kolega. Nie wiem, czy mog\u0119 po imieniu, nazwijmy go X. Kolega z pierwszego roku jest z \u017byrardowa i B\u00f3g raczy wiedzie\u0107, czemu my si\u0119 nie umawiamy w poci\u0105gu.
\nWysiad\u0142am ja w pewn\u0105 \u015brod\u0119 na peronie, od razu odpali\u0142 si\u0119 jaki\u015b m\u0142ot pneumatyczny, wiertarka, czy inne tam jakie\u015b laserowe dzia\u0142o. Co tam si\u0119 dzia\u0142o?!
\n– Przepraszam… – Zacz\u0119\u0142am, ale nikt nie odpowiada. Trudno, polska mowa trudna rzecz, schod\u00f3w szukam sama i akurat szybko znalaz\u0142am. X, gdzie jeste\u015b?
\nId\u0119 na g\u00f3r\u0119, na k\u0142adk\u0119, potem t\u0105 k\u0142adk\u0105, jest t\u0142um w sumie. X, naprawd\u0119, to jest tw\u00f3j czas! Jest zimno i \u015bnieg, nie do ko\u0144ca wiem, jak b\u0119dzie w parku, s\u0105dz\u0105c po do\u015bwiadczeniach wczorajszych, raczej niefajnie.
\n– No witam mi\u0142\u0105 pani\u0105! – Jak si\u0119 takimi s\u0142owy wita z cz\u0142owiekiem ochrona dworca, to albo na\u0142\u00f3g jest silniejszy od rozs\u0105dku, albo jest si\u0119 niewidomym. Ja te\u017c pana witam, to taki tradycyjny pan, on mi cz\u0119sto pomaga. To dobrze, bo zawsze si\u0119 ba\u0142am tych schod\u00f3w z k\u0142adki. W\u0105skie, klekocz\u0105, wygl\u0105daj\u0105, jakby by\u0142y zrobione z plastikowych desek, chwiej\u0105 si\u0119 na wietrze i wg. mnie w og\u00f3le s\u0105 sk\u0142adane. Betonowe by\u0142y, to, cholera, zamkn\u0119li po 3 tygodniach. A to dra\u0144stwo si\u0119 trzyma\u0142o, bo, jak to prowizorka, wytrzymaj\u0105 d\u0142ugo. Na marginesie dodam, \u017ce teraz znowu otwarte s\u0105 betonowe, za to na dole, \u017ceby si\u0119 do nich dosta\u0107, trzeba przej\u015b\u0107 mi\u0119dzy barierkami, d\u0142ugim tunelem krecika, od pokoiku do niewiadomo gdzie, o jakich\u015b pi\u0119tnastu zakr\u0119tach.
\nWracamy do historii. Ju\u017c jeste\u015bmy na dole, bardzo panu dzi\u0119kuj\u0119. Panie kolego X, przecie pan ma na \u00f3sm\u0105, ja panu mam do opowiedzenia, ty tam te\u017c ostatnio co\u015b opowiada\u0142e\u015b, to przy\u0142a\u017a pan, poopowiadaj, zaprowad\u017a! Kaj \u017ce\u015b jest?!
\nJest zimno w diab\u0142y, ludzie generalnie nie kojarz\u0105, \u017ce jak kto\u015b idzie, to mo\u017ce jednak nie powinno si\u0119 nagle w\u0142\u0105cza\u0107 do ruchu, bo tak, mi powolutku zaczyna si\u0119 robi\u0107 wszystko jedno i chce mi si\u0119 \u015bpiewa\u0107, albo zawr\u00f3ci\u0107 do poci\u0105gu. Na prowadnicy stoj\u0105 ludzie. Samochody wyje\u017cd\u017caj\u0105 przede mnie par\u0119 sekund przed moj\u0105 decyzj\u0105 o wej\u015bciu na przej\u015bcie.
\n– Chod\u017a, daruj\u0119 ci wiiiiiiinyyyyyy, porzu\u0107 inne dziewczyyyyynyyyyyy, wr\u00f3\u0107, dooooo mnie wr\u00f3\u00f3\u00f3\u0107… –
\nNa drugiej stronie ulicy cudowny chodniczek, nier\u00f3wny, w\u0105ski i hulajnogi tam rosn\u0105.
\n– Chcesz zej\u015b\u0107? Czy dalej? – To jaki\u015b facet. W mojej g\u0142owie z\u0142y g\u0142os m\u00f3wi: go\u015bciu nie pami\u0119tam kiedy na ty przeszli\u015bmy, a ty? Na g\u0142os m\u00f3wi\u0119 ja: zejd\u0119, ale tam dalej, dzi\u0119kuj\u0119.
\nPrzy autobusach nie wida\u0107 Kasi, ani innych dziewczyn z mojej grupy, wi\u0119c beznadziejnie, ale z nadziej\u0105 id\u0119 dalej. I gdzie\u015b przy parku objawia si\u0119 kole\u017canka.
\n– Cze\u015b\u0107 Maja. Chcesz i\u015b\u0107 ze mn\u0105? –
\n– Tak! –
\n– Co, spad\u0142am ci jak z nieba? –
\n– Yyyyy… tak! –<\/p>\n
A pewnie, \u017ce si\u0119 ucieszy\u0142am. Szli\u015bcie kiedy\u015b przez nieod\u015bnie\u017cone \u015bcie\u017cki z lask\u0105, nie maj\u0105c poj\u0119cia, gdzie jest pobocze, a gdzie jakikolwiek chodnik? Ja sz\u0142am. Dla jasno\u015bci dodam, \u017ce w tym roku par\u0119 razy dotar\u0142am w ten spos\u00f3b na uczelni\u0119 sama, z czego, przyznaj\u0119, jestem dumna, bo nie jest tajemnic\u0105, \u017ce jest to po prostu trudne. Pisz\u0119 o tym te\u017c dlatego, \u017ce s\u0142ysza\u0142am plotki. Podobno niekt\u00f3rzy si\u0119 niepokoj\u0105, \u017ce sama doj\u015b\u0107 po prostu nie potrafi\u0119. To na pewno z troski. Jestem tego pewna. Przecie\u017c nie mo\u017cliwe, \u017ceby kto\u015b takimi plotkami reperowa\u0142 w\u0142asne kompleksy. No nie? Prawda? Nie na wy\u017cszej uczelni! Nie ra\u0144 mnie tak bardzo, spo\u0142eczno\u015bci akademicka! Tak, czasem pomocy potrzebuj\u0119, to normalne, ka\u017cdy potrzebuje. Ale spokojnie, chodzi\u0107 samej przez za\u015bnie\u017cony park, albo przez zat\u0142oczony korytarz, z kaw\u0105, te\u017c mi si\u0119 zdarza. Z drugiej strony natomiast, \u017ce tak zdradz\u0119 t\u0119 pot\u0119\u017cn\u0105 tajemnice, ja czasami id\u0119 z dziewczynami z mojej grupy, bo po prostu z nimi… rozmawiam! \ud83d\ude42 Tak tak, zgadza si\u0119, taka mo\u017cliwo\u015b\u0107 r\u00f3wnie\u017c istnieje. Wi\u0119c spokojnie, to, \u017ce jestem w\u015br\u00f3d ludzi, nie znaczy jeszcze absolutnej niesamodzielno\u015bci. Po prostu, to, \u017ce co\u015b mo\u017cna zrobi\u0107 samemu, nie znaczy, \u017ce z kim\u015b nie jest jednak zabawniej.<\/p>\n
Tym za\u015bnie\u017conym i \u015bliskim traktem dotarli\u015bmy chyba do ko\u0144ca tego wpisu, kt\u00f3ry chcia\u0142am Tobie, Drogi Czytelniku, przed \u015bwi\u0119tami sprezentowa\u0107. I moc \u017cycze\u0144 wszelkich wysy\u0142am dla ka\u017cdego. Czytelnicy znajomi, dzi\u0119kuj\u0119, \u017ce jeste\u015bcie uczestnikami tych wszystkich wydarze\u0144. Czytelnicy nieznajomi, pami\u0119tam o was i kolejne odpowiedzi na Wasze pytania na pewno si\u0119 tu jeszcze pojawi\u0105. Jad\u0105 po prostu zapomnianymi przez drogowc\u00f3w torami, ale dotr\u0105 na pewno! Niczym \u015bwi\u0105teczne zam\u00f3wienia. \ud83d\ude42 Drodzy czytelnicy hejterzy, Was r\u00f3wnie\u017c kocham! Kto mi tak statystyki podbije, jak nie Wy? Dla Was r\u00f3wnie\u017c kreatywnego nowego roku! <3
\nDrogi Czytelniku, usi\u0105d\u017a sobie z gor\u0105c\u0105 kaw\u0105 lub herbat\u0105, herbat\u0119 te\u017c czasem polecam, a ja Ci przesy\u0142am m\u00f3j wpis przed\u015bwi\u0105teczny. A w nim troszk\u0119 mojej ironii, kt\u00f3rej Ci nie odpuszcz\u0119 a\u017c do \u015bmierci, a troch\u0119, jednak, ciep\u0142a na te \u015bwi\u0105teczne dni. Tak trzeba. \ud83d\ude42
\nOby\u015bcie zawsze mieli z kim i\u015b\u0107, nawet, jak znacie drog\u0119.<\/p>\n
Pozdrawiam ja – Majka<\/p>\n
PS Zdrowia, szcz\u0119\u015bcia, spokoju. I \u015bpiew, i taniec, i u\u015bciski! I trzy breloczki.
\n