Dzie\u0144 dobry!
\nDrogi Czytelniku, s\u0142ysz\u0119 g\u0142osy. W sensie g\u0142osy, \u017ce mam napisa\u0107 wpis, nie, \u017ce takie w g\u0142owie. Takich w g\u0142owie, jeszcze, nie. Przez ostatnie dwa tygodnie troch\u0119 si\u0119 dzia\u0142o, wi\u0119c faktycznie mog\u0119 o tym opowiedzie\u0107.<\/p>\n
Zaczn\u0119 od tego, \u017ce jest wrzesie\u0144, wi\u0119c, jak inni szcz\u0119\u015bliwi studenci, jeszcze nie mam zaj\u0119\u0107. Z tego powodu \u015bwiat organizuje mi przer\u00f3\u017cne zaj\u0119cia w spos\u00f3b niezale\u017cny i je\u015bli przez d\u0142ugi czas nic si\u0119 nie dzieje, nie znaczy to, \u017ce potem nie trzeba b\u0119dzie wszystkiego zmie\u015bci\u0107 w tydzie\u0144. To by\u0142y w gruncie rzeczy zaj\u0119cia przyjemne, ale musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce troch\u0119 sobie teraz odsypiam.<\/p>\n
Zacz\u0119\u0142abym od tego, \u017ce dziewi\u0105tego pojecha\u0142am do kumpla. Pami\u0119tam go, jak mnie odwiedza\u0142 w Warszawie, maj\u0105c ko\u0142o 14 lat i przybywaj\u0105c tam z mam\u0105. Jak si\u0119 poznali\u015bmy, jako\u015b kojarzy\u0142am, \u017ce jest ode mnie m\u0142odszy. Teraz na w\u0142asnym terenie prowadzi mnie \u015bcie\u017ckami, na kt\u00f3rych sama bym si\u0119 czym pr\u0119dzej zgubi\u0142a, a przy okazji jest in\u017cynierem i m\u00f3wi do mnie o rzeczach, kt\u00f3rych nie rozumiem. \ud83d\ude09
\nTym razem jednak mia\u0142am rozumie\u0107, bo wybrali\u015bmy si\u0119 do teatru, a do tego na musical. Od razu przyby\u0142 temat t\u0142umacze\u0144 piosenek. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce wcze\u015bniej jako\u015b nie gadali\u015bmy o tym moim hobby i zacz\u0119li\u015bmy si\u0119 zastanawia\u0107, jak przet\u0142umaczony b\u0119dzie ogl\u0105dany przez nas spektakl. Nast\u0105pi\u0142o strategiczne zapoznanie si\u0119 ze \u015bcie\u017ck\u0105 d\u017awi\u0119kow\u0105 orygina\u0142u z Broadwayu, szybka wymiana pomys\u0142\u00f3w i ze trzy zak\u0142ady o konkretne linijki.<\/p>\n
"Dear Evan Hansen", to trudna sztuka. Historia o samotno\u015bci, l\u0119ku spo\u0142ecznym, depresji, idealnych rodzinach z mn\u00f3stwem nieprzegadanych problem\u00f3w i, wiadomo, socialmediach troch\u0119 te\u017c. Jestem pewna, \u017ce wiele rodzin, wychodz\u0105c z tego przedstawienia, nadal pope\u0142nia dok\u0142adnie te same b\u0142\u0119dy i czyni te same krzywdy, wierz\u0119 jednak, \u017ce nie wszyscy. Wydaje mi si\u0119, \u017ce istnieje te\u017c grono ludzi, kt\u00f3rych \u017cycie zmieni\u0142o si\u0119 m.in. pod wp\u0142ywem w\u0142a\u015bnie tej historii. Tak by\u0142o w Stanach i mam nadziej\u0119, \u017ce znajdzie si\u0119 te\u017c troch\u0119takich w naszym kraju.
\nCo do t\u0142umaczenia, tak to si\u0119 w\u0142a\u015bnie robi. Zawodowa robota, naprawd\u0119. Takie komentarze wymieniali\u015bmy na widowni, przy okazji ciesz\u0105c si\u0119, kiedy kt\u00f3re\u015b z nas wygra\u0142o zak\u0142ad o linijk\u0119. To dziwne uczucie, zaproponowa\u0107 jakie\u015b t\u0142umaczenie, a potem us\u0142ysze\u0107 prawie identyczne ze sceny. Troch\u0119 tak, jakby moi ulubieni aktorzy wypowiadali moje s\u0142owa, co raczej, tak w rzeczywisto\u015bci, d\u0142ugo si\u0119 nie zdarzy, je\u015bli w og\u00f3le. Natomiast mia\u0142am szcz\u0119\u015bcie, bo, oczywi\u015bcie, tytu\u0142owego Evana gra trzech aktor\u00f3w i w\u0142a\u015bnie w naszym przedstawieniu zagra\u0142 Marcin Franc, kt\u00f3rego uwielbiam. No wi\u0119c, jak Marcin Franc \u015bpiewa linijk\u0119, kt\u00f3r\u0105 jaki\u015b czas wcze\u015bniej te\u017c wymy\u015bli\u0142am i zd\u0105\u017cy\u0142am si\u0119 do niej przyzwyczai\u0107, to faktycznie wra\u017cenie robi. Plus oczywi\u015bcie wra\u017cenie robi sama gra aktorska, kt\u00f3ra w tym przedstawieniu wiele razy jest bardzo emocjonalna, cz\u0119sto na granicy paniki, p\u0142aczu, albo w drug\u0105 stron\u0119, mocnego zaanga\u017cowania w co\u015b dla bohatera dobrego. Muzycznie te\u017c nie s\u0105 to naj\u0142atwiejsze rzeczy, wi\u0119c naprawd\u0119 dobrze by\u0142o to zobaczy\u0107 i pos\u0142ucha\u0107. Adaptacj\u0119 filmow\u0105 widzia\u0142am ju\u017c wcze\u015bniej i przyznaj\u0119, \u017ce wersja teatralna paradoksalnie przynios\u0142a mi wi\u0119cej spokoju. Chyba jest prawdziwsza, mimo wszystko. I wiadomo, piosenek wi\u0119cej. \ud83d\ude09<\/p>\n
W ka\u017cdym razie dzi\u0119kuj\u0119 za przedstawienie i go\u015bcin\u0119. I oczywi\u015bcie, wszak to Tw\u00f3j dom rodzinny, rodzinie podzi\u0119kowania za audiodeskrybcj\u0119 r\u00f3wnie\u017c prosz\u0119 przekaza\u0107. I za obiady, wiadomo, uwielbiam! <3 Pogadali\u015bmy o muzyce, kt\u00f3r\u0105 rozumiem ja, komputerach, kt\u00f3re rozumiesz Ty, a tak\u017ce o \u015bwiecie tak og\u00f3lnie, a tego, to ju\u017c chyba nikt nie rozumie.<\/p>\n
Po powrocie, swoj\u0105 drog\u0105 chc\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce dworzec w Poznaniu, to jest stan umys\u0142u, musia\u0142am si\u0119 szybko ogarnia\u0107, bo w czwartek na uczelni\u0119. Tam zda\u0142am jedne praktyki i ja mo\u017ce publicznie napisz\u0119, \u017ceby by\u0142o wa\u017cniejsze, \u017ce ja naprawd\u0119 w tym roku chc\u0119 to zrobi\u0107 wcze\u015bniej! :d Co do uczelni, jak zobaczy\u0142am, jak teraz wygl\u0105da zej\u015bcie z k\u0142adki na dworcu zachodnim, to ja ju\u017c wol\u0119 ten dworzec w Poznaniu, zwracam honor. A t\u0119 warszawsk\u0105 wycieczk\u0119 te\u017c trzeba by\u0142o ogarnia\u0107 w miar\u0119 sprawnie, bo jeszcze czeka\u0142o mnie pakowanie.<\/p>\n
Tak, drogi Czytelniku, jedziemy dalej, tym razem kr\u00f3lewskie miasto Krak\u00f3w. Pow\u00f3d akurat nietypowy, bo ja tam jednak cz\u0119sto je\u017cd\u017c\u0119 w celach towarzyskich, teraz by\u0142o jako\u015b zdecydowanie bardziej muzycznie. Jak wiadomo z wpisu mego, czy tam dw\u00f3ch wpis\u00f3w wstecz, od czerwca posiadam handpan. Handpan, to jest taki, przynajmniej wg. mnie, przecudowny instrument muzyczny. I w\u0142a\u015bnie z tymi instrumentami zwi\u0105zany by\u0142 odbywaj\u0105cy si\u0119 w Krakowie festiwal. Wyst\u0119py, wystawa instrument\u00f3w r\u00f3\u017cnych tw\u00f3rc\u00f3w, a tak\u017ce og\u00f3lna integracja \u015brodowiska, bo wiele os\u00f3b z handpanowej spo\u0142eczno\u015bci, zazwyczaj pisz\u0105cej tylko w grupie facebookowej, mo\u017ce si\u0119 tam spotka\u0107 na \u017cywo. Zanim jednak opowiem wi\u0119cej o tym wydarzeniu, warto tu wspomnie\u0107 o pi\u0105tku i tym, jak ja si\u0119 tam wybiera\u0142am.<\/p>\n
Wiedzia\u0142am dobrze, \u017ce festiwal festiwalem, ale kole\u017canki, z kt\u00f3rymi b\u0119d\u0119 sp\u0119dza\u0107 reszt\u0119 czasu, najbardziej chcia\u0142yby obejrze\u0107 konkretnie m\u00f3j instrument. Poniewa\u017c m\u00f3j instrument ma oko\u0142o 56 cm \u015brednicy, nie do ko\u0144ca jest najwygodniejszy w przenoszeniu. Nie po to jednak kupi\u0142am na niego fajny plecak, \u017ceby teraz nie korzysta\u0107, prawda? Pokrowiec ten nie tylko chroni handpan, ale tak\u017ce ma ca\u0142kiem spor\u0105 kiesze\u0144 od strony plec\u00f3w, dodatkowe paski, \u017ceby go stabilniej przypi\u0105\u0107 do cz\u0142owieka i og\u00f3lnie powinien si\u0119 do w\u0119dr\u00f3wek nadawa\u0107. Ta kiesze\u0144, to chyba s\u0142u\u017cy do tego, \u017ceby sobie tam wzi\u0105\u0107 wod\u0119, mo\u017ce co\u015b do nagrywania, na upartego kurtk\u0119 przeciwdeszczow\u0105… Ja, w ten plecak i moj\u0105 torebk\u0119, spakowa\u0142am si\u0119 na cztery dni. Jestem dumna i z plecaka, i ze mnie, zdali\u015bmy egzamin!
\nW efekcie tego zwyci\u0119stwa nad przestrzeni\u0105 w pi\u0105tkowy ranek wsiad\u0142am do poci\u0105gu, wygl\u0105daj\u0105c jak \u017c\u00f3\u0142w ninja z wypchan\u0105 torebk\u0105. \u017beby nie zapomina\u0107 o \u017c\u00f3\u0142wiach, w okienku futera\u0142u, w kt\u00f3rym zwykle znajduje si\u0119 logo producenta, u mnie znalaz\u0142 si\u0119 obrazek \u017c\u00f3\u0142wia ze \u015bwiata dysku. Niech\u017ce mnie prowadzi. Przyjemno\u015b\u0107 przesiadki na zachodnim tym razem odpu\u015bci\u0142am, dojecha\u0142am do centralnej.<\/p>\n
– Pom\u00f3\u017ccie jej, pom\u00f3\u017ccie! – Ta zach\u0119ta pochodzi\u0142a od jakiej\u015b starszej pani na peronie. Akurat pr\u00f3bowa\u0142am omin\u0105\u0107 co\u015b dziwnego, co tam sta\u0142o, wi\u0119c pomoc faktycznie mog\u0142a si\u0119 przyda\u0107. Na zawo\u0142anie przyby\u0142o dw\u00f3ch ochroniarzy, a przynajmniej tak podejrzewam. Inna rzecz, \u017ce przez r\u00f3\u017cne inne wskaz\u00f3wki akurat poszukiwane przeze mnie schody na g\u00f3r\u0119 ju\u017c mia\u0142am zlokalizowane.
\n– Pani si\u0119 chce st\u0105d wydosta\u0107, tak?
\n– Nie, prosz\u0119 pana, chc\u0119 zosta\u0107 tutaj.
\n– No ale tu… tu ma pani schody na g\u00f3r\u0119, chc\u0119 pani tymi schodami.
\n– Nie, ja po prostu chcia\u0142am je znale\u017a\u0107 i tu si\u0119 w\u0142a\u015bnie z kole\u017cank\u0105 um\u00f3wi\u0142am, wi\u0119c ja tu sobie ju\u017c zostan\u0119.
\n– Ja nie bardzo rozumiem. Pani chce… Pani si\u0119 tutaj z kim\u015b um\u00f3wi\u0142a, tak?
\n– Tak prosz\u0119 pana, i moja kole\u017canka o tym wie. Swoj\u0105 drog\u0105 ochrona te\u017c wie, bo jest zam\u00f3wiona asysta i ja si\u0119 w\u0142a\u015bnie tu z nimi spotkam, tak\u017ce wszystko jest OK.
\n– No to my mamy inne informacje, ale ju\u017c dobrze. – Do tej pory nie wiem, jakie informacje ma o mnie ochrona na dworcu Centralnym. Mam nadziej\u0119, \u017ce same pochlebne rzeczy s\u0142yszeli, bo z rzeczami na m\u00f3j temat r\u00f3\u017cnie bywa. W ka\u017cdym razie akurat mia\u0142am racj\u0119, kole\u017canka wraz z asyst\u0105 zjawi\u0142a si\u0119 chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej.
\nM\u00f3j osobisty \u017c\u00f3\u0142w, na szcz\u0119\u015bcie, mia\u0142 swoje miejsce w poci\u0105gu, ale zanim spokojnie tam zasi\u0105dziemy, ja mo\u017ce przy okazji wyja\u015bni\u0119, na czym polega pierwsze prawo APS.
\nOt\u00f3\u017c pierwsze prawo APS polega na tym, \u017ce je\u015bli na moim kierunku, pedagogice specjalnej, w moim otoczeniu zjawia si\u0119 jakikolwiek facet, to ja mog\u0119 by\u0107:
\nA. Zwini\u0119ta w chi\u0144skie osiemna\u015bcie, grzebi\u0105ca na dnie plecaka u mych st\u00f3p.
\nB. W po\u0142owie najwi\u0119kszej kanapki, jaka by\u0142a w sklepie i to jest ten rodzaj kanapki, kt\u00f3rej nie mo\u017cna wypu\u015bci\u0107 z r\u0105k, bo wszystko z niej i tak leci.
\nEwentualnie dopuszczam jeszcze C. bycie tu\u017c po wyczerpuj\u0105cym WFie, dobrze, \u017ce w tym roku nie ma WFu.
\nT\u0142umacz\u0119 to, poniewa\u017c w poci\u0105gu nast\u0105pi\u0142 klasyczny przyk\u0142ad syndromu APS. Ja zdejmuj\u0119 wielki baga\u017c, \u015bmiej\u0119 si\u0119 z tego, bo co mi pozosta\u0142o, zdejmuj\u0119 kurtk\u0119, daj\u0119 Kindze jakie\u015b s\u0142odycze z torby, \u017ceby zwolni\u0107 cho\u0107 par\u0119 centymetr\u00f3w miejsca, zdejmuj\u0119 bluz\u0119, jestem zgrzana, bo wiadomo, wybra\u0142am si\u0119, jak na lotnisko, najwi\u0119ksze rzeczy na siebie, dla Kingi kolejne \u017celki, a, \u017c\u00f3\u0142w stoi na drodze, ha ha, przepraszam, no wiadomo, ju\u017c ju\u017c, nic mi si\u0119 w tej torbie nie mie\u015bci, a to w sumie wyrzu\u0107, po lewej masz kosz, tak, tej lewej… I w\u0142a\u015bnie w tym momencie jaki\u015b uprzejmy g\u0142os, cytuj\u0105c serial: "kawaler mi\u0142y, \u0142adny", m\u00f3wi dzie\u0144 dobry. Ja si\u0119 pytam, serio? Naprawd\u0119? Dlaczego?!
\nW ko\u0144cu ja mog\u0142am usi\u0105\u015b\u0107, poci\u0105g ruszy\u0142 i rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 nasza weso\u0142a, cztero-godzinna podr\u00f3\u017c. W pewnym momencie kole\u017canka Kinga zacz\u0119\u0142a bada\u0107 aplikacj\u0119 warsu, \u017ceby ewentualnie pozyska\u0107 jakie\u015b jedzenie. Aplikacja warsu ma to do siebie, \u017ce zazwyczaj wykrywa nam wszystkie poci\u0105gi opr\u00f3cz tego, kt\u00f3rym akurat jedziemy, tym razem przez wi\u0119kszo\u015b\u0107 czasu nie wykrywa\u0142a nic. W ko\u0144cu wybra\u0142am si\u0119 do warsu osobi\u015bcie, a Kinga pozosta\u0142a na stra\u017cy mienia. Zwykle tak nie robi\u0119, m.in. w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ceby nie zostawia\u0107 plecaka i nie przepycha\u0107 si\u0119 wraz z nim, no ale skoro ju\u017c jeste\u015bmy we dwie…
\nUda\u0142o mi si\u0119 ca\u0142kiem sprytnie i bez wi\u0119kszych przyg\u00f3d przej\u015b\u0107 przez dwa wagony i zam\u00f3wi\u0107, co mi by\u0142o trzeba. Fakt, \u017ce w czwartym nieco si\u0119 zawacha\u0142am, bo na tyle du\u017co os\u00f3b akurat co\u015b jad\u0142o, \u017ce zastanawia\u0142am si\u0119, czy to przypadkiem nie jest ju\u017c wagon restauracyjny, ale nie. Prawid\u0142owo, by\u0142 w trzecim. Tam, oczywi\u015bcie, zamiast normalnym, prostym zdaniem: przepraszam, gdzie jest kasa? Zwr\u00f3ci\u0142am si\u0119 do mijaj\u0105cej mnie pani ze swoim: dzie\u0144 dobry, prosz\u0119 pani, bo ja mam takie pytanie, bo, jakbym ja chcia\u0142a co\u015b kupi\u0107, tutaj, to gdzie ja powinnam podej\u015b\u0107… Itd. Itd. Co ja w og\u00f3le gadam? Na szcz\u0119\u015bcie by\u0142o blisko, zam\u00f3wi\u0142am, co trzeba i rozpocz\u0119\u0142am powr\u00f3t. T\u0105 sam\u0105 tras\u0105, nieco rozchwian\u0105 i niespokojn\u0105 przez ruch poci\u0105gu, sz\u0142o sobie jakie\u015b dziecko, na g\u0142os komentuj\u0105c swoj\u0105 sytuacj\u0119.
\n– To wagon pi\u0105ty… – To mi akurat pomog\u0142o, bo sama mia\u0142am miejsce w pi\u0105tym, ca\u0142kiem spoko wi\u0119c, \u017ce dosta\u0142am podpowied\u017a niejako z poza kadru.
\n– Ja musz\u0119 do si\u00f3dmego… – Doda\u0142o po zastanowieniu dziecko za mn\u0105 tym samym tonem, nadal m\u00f3wi\u0105c jakby do siebie.
\n– O, to przepraszam, bardzo prosz\u0119. – Zreflektowa\u0142am si\u0119 i przepu\u015bci\u0142am wsp\u00f3\u0142pasa\u017cera. Znikn\u0105\u0142 mi z oczu, a ja bez przeszk\u00f3d dotar\u0142am do Kingi i opowiedzia\u0142am o wyprawie. Nie min\u0119\u0142o wiele czasu od mojej opowie\u015bci o dziecku z si\u00f3dmego wagonu, kiedy tu\u017c ko\u0142o nas rozleg\u0142 si\u0119 triumfalny okrzyk.
\n– Oooo, sz\u00f3sssty! – Faktycznie, siedzia\u0142y\u015bmy tu\u017c przy drzwiach. Kiedy po jakim\u015b czasie kolejny raz przebieg\u0142o ko\u0142o nas dziecko wo\u0142aj\u0105c tym razem: do si\u00f3dmego, si\u00f3dmego, szybko!" zacz\u0119\u0142am si\u0119 zastanawia\u0107.
\n– Kinia, – zagadn\u0119\u0142am, – ja tego chyba nie \u0142api\u0119. On przebieg\u0142 ko\u0142o nas trzy razy w tamt\u0105 stron\u0119, a ani razu nie wraca\u0142. Jak on to robi? G\u00f3r\u0105? A mo\u017ce peronem? Ju\u017c by\u0142y stacje… – Nie zdziwi\u0142o mnie zbytnio, \u017ce Kinia tego nie wyja\u015bnia, w ko\u0144cu co mia\u0142aby…
\n– To s\u0105 trojaczki. – Odezwa\u0142a si\u0119 w tym momencie Kinga i kontynuowa\u0142a powoli. – Matka ma miejsce w drugim wagonie… Ojciec w si\u00f3dmym. Jak si\u0119 \u017ale zachowuj\u0105, to ona ich tam, prosz\u0119 bardzo, wysy\u0142a i… ju\u017c nie przyjmuje reklamacji… – \u015amia\u0142am si\u0119 jeszcze d\u0142ugo, a zagadka trojaczk\u00f3w z InterCity do tej pory pozostaje niewyja\u015bniona.
\nW Krakowie asysta zjawi\u0142a si\u0119 bez problemu, cho\u0107 pan by\u0142 niezwykle zdumiony, \u017ce chcemy i\u015b\u0107 schodami.
\n– Nieee, schodami ja si\u0119 boj\u0119 z wami i\u015b\u0107. –
\n– No ale to czemu? Przecie\u017c pan widzi, zdrowe jeste\u015bmy, nie widzimy tylko, mo\u017cemy przecie\u017c i\u015b\u0107 schodami. –
\n– No OK, OK. – Wzi\u0119\u0142y\u015bmy baga\u017ce, zawr\u00f3cili\u015bmy w stron\u0119 schod\u00f3w…
\n– No ale to co, taki trening sobie robicie, czy jak? – Nie wytrzyma\u0142 jednak ochroniarz. Przynajmniej zapewni\u0142y\u015bmy panu atrakcj\u0119, jeszcze d\u0142ugo si\u0119 dziwi\u0142, \u017ce tak si\u0119 da. Ja za to pochwali\u0142am go, \u017ce dostosowa\u0142 si\u0119 do naszej pro\u015bby. Znam przypadki, gdzie ochrona upiera\u0142a si\u0119 przy windzie nie zwa\u017caj\u0105c na to, \u017ce kto\u015b mo\u017ce mie\u0107 pow\u00f3d do wybierania schod\u00f3w, np. swoj\u0105 znan\u0105 tras\u0119, czy, no nie wiem, klaustrofobi\u0119. Nasz krakowski pan by\u0142 bardzo OK i, trening nie trening, wybra\u0142 si\u0119 z nami tam, gdzie by\u0142o trzeba.<\/p>\n
Przechodz\u0105c do festiwalu, na pewno w przysz\u0142ym roku chcia\u0142abym zobaczy\u0107 jeszcze wi\u0119cej wyst\u0119p\u00f3w i wydarze\u0144 towarzysz\u0105cych, ale nawet w tym mam co wspomina\u0107. Od pi\u0119knych koncert\u00f3w w sobot\u0119, a\u017c do niedzielnej wystawy, podczas kt\u00f3rej naprawd\u0119 mog\u0142am doceni\u0107 r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 tych, zdawa\u0142oby si\u0119, prostych w konstrukcji instrument\u00f3w. Ka\u017cdy tw\u00f3rca robi je nieco inaczej, dzi\u0119ki temu d\u017awi\u0119k i wygl\u0105d potrafi\u0105 si\u0119od siebie r\u00f3\u017cni\u0107 nawet dla ludzi, kt\u00f3rzy widzieli handpany poraz pierwszy. A pomi\u0119dzy tym wszystkim zwyk\u0142e kontakty mi\u0119dzyludzkie. Jeszcze przed ca\u0142ym wydarzeniem napisa\u0142am do organizatora, \u017ceby o kilka rzeczy dopyta\u0107, a potem sam podszed\u0142 do mnie w sobot\u0119 si\u0119 przywita\u0107. Ma\u0107ku, dzi\u0119kuj\u0119 Ci za to, bo, jak pisa\u0142am, b\u0119d\u0105c sama raczej bym Ci\u0119 tam nie odnalaz\u0142a, mimo najszczerszych ch\u0119ci. W og\u00f3le samo to, \u017ce na ten wyst\u0119p wybra\u0142am si\u0119 sama da\u0142o okazj\u0119 do pi\u0119knego spotkania. Kwadrans przed wydarzeniem wpad\u0142am na do\u015b\u0107 szalony pomys\u0142 napisania w facebookowej grupie, \u017ce hej hej, b\u0119d\u0119 sama, jak kto\u015b ju\u017c jest, to napiszcie, jak to wszystko wygl\u0105da, sprawdzanie bilet\u00f3w itd., na pewno u\u0142atwicie mi tym \u017cycie. A tu prosz\u0119, znalaz\u0142a si\u0119 osoba, kt\u00f3ra nie tylko si\u0119 odezwa\u0142a, ale i potem poczeka\u0142a ze mn\u0105 na taks\u00f3wk\u0119, kontynuuj\u0105c rozmow\u0119 o handpanach i nie tylko. Dzi\u0119kuj\u0119. <3 No i oczywi\u015bcie nie mog\u0119 nie wspomnie\u0107 o niezwyk\u0142ym solo po wystawie instrument\u00f3w, zagranym dla mnie i moich znajomych przez jednego z uczestnik\u00f3w. Pawe\u0142, nie by\u0142am, niestety, na Twoim wyst\u0119pie wcze\u015bniej, ale jeszcze raz dzi\u0119kuj\u0119 za prezentacj\u0119 instrumentu. Zw\u0142aszcza, \u017ce, jak ju\u017c m\u00f3wi\u0142am, to jest taki handpan, \u017ce, jak z Neapolem, zobaczysz i mo\u017cna umiera\u0107. Cudownie pi\u0119kny! Jak b\u0119d\u0119 s\u0142awna i bogata, to chc\u0119 drugi handpan, w\u0142a\u015bnie w tej skali.<\/p>\n
Do domu wraca\u0142am w poniedzia\u0142ek, bo, korzystaj\u0105c z handpanowej atmosfery i pobytu w Krakowie na raz, uda\u0142am si\u0119 do mojej starej szko\u0142y w celu pozyskania informacji, jak takiego \u017c\u00f3\u0142wia mikrofonowa\u0107. Wiedzia\u0142am, \u017ce jeden z tamtejszych nauczycieli nagrywa\u0142 handpan w szkole muzycznej, w kt\u00f3rej r\u00f3wnie\u017c pracuje, dopyta\u0142am wi\u0119c, czy zgodzi\u0142by si\u0119 podzieli\u0107 do\u015bwiadczeniem. Przy okazji oczywi\u015bcie prezentowa\u0142am instrument, bo jednak nie jest zbyt cz\u0119sto widywany na \u017cywo. Po prezentacji przeszli\u015bmy do faktycznego nagrania.
\n– Dobra, s\u0142uchaj, to pojemno\u015bciowe ju\u017c mamy, teraz ci dam jaki\u015b dynamiczny od do\u0142u… Wiesz co, ja bym tu mo\u017ce da\u0142 wst\u0119g\u0119? –
\n– Szanuj\u0119 pomys\u0142, mistrzu, ale nie m\u00f3g\u0142by\u015b tym razem wzi\u0105\u0107 czego\u015b, na co mnie te\u017c b\u0119dzie sta\u0107 w jakiej\u015b nieco bli\u017cszej przysz\u0142o\u015bci? Bo wiesz, jak ju\u017c to tu zobacz\u0119, to chcia\u0142abym to te\u017c umie\u0107 zrobi\u0107 sama… –
\n– No tak, s\u0142usznie, to czekaj. – Po chwili powr\u00f3ci\u0142 z dynamikiem, kt\u00f3ry od dawna sama mam w mojej szufladzie.
\n– O, taki, to ja te\u017c mam! –
\n– Tak w\u0142a\u015bnie my\u015bla\u0142em. Dlatego go bior\u0119! –
\nWizyta si\u0119 przyda\u0142a, teraz rozumiem wi\u0119cej. Poza tym, gdzie\u015b mi\u0119dzy nagraniami pos\u0142ucha\u0142am r\u00f3\u017cnych utwor\u00f3w w re\u017cyserce, jak za starych dobrych czas\u00f3w i zapewniam, \u017ce to wykonanie "little blue" Colliera jeszcze nie raz uratuje mi nie tylko jeden dzie\u0144, ale i reszt\u0119 dni. Dzi\u0119kuj\u0119.
\n