Witajcie!
\nChcia\u0142abym uprzejmie donie\u015b\u0107, \u017ce m\u0119cz\u0105 mnie. Krzycz\u0105 na mnie i wyz\u0142o\u015bliwiaj\u0105 si\u0119! A po c\u00f3\u017c to wszystko? \u017bebym napisa\u0142a na blogu! I dobrze, b\u0119d\u0119 pierwsza! Ha, ha, ha! Ja napisz\u0119, a ty nieeee! :d PZDR, Dawidku. Aha, i jeszcze jedno, masz za swoje. Umowa jest taka. Najpierw piszesz swoj\u0105wersj\u0119wpisu, na swojego bloga. A potem dopiero czytasz ten! Nie chc\u0119 widzie\u0107 \u017cadnego: jak ju\u017cczytali\u015bcie na blogu Mai. Jak wida\u0107 po komentarzach, osatnio ma\u0142o kto czyta, wi\u0119c \u017cycz\u0119 sobie zobaczy\u0107ten dzie\u0144twoimi oczami! :d Potem, jak najbardziej, zapraszam. \ud83d\ude42
\nOK, wi\u0119c ten wpis b\u0119dzie dotyczy\u0142 tego, co dzia\u0142o si\u0119 w zesz\u0142\u0105 \u015brod\u0119 w Warszawie. Mia\u0142am najpierw pisa\u0107 o osiemnastce, ale rzeczywi\u015bcie, mo\u017ce trzymajmy si\u0119 chronologii, bo zapomn\u0119.
\n\tTego dnia zwolni\u0142am si\u0119 ze szko\u0142y i skorzysta\u0142am z dobrodziejstw naszego cudownego po\u0142\u0105czenia kolejowego z Warszaw\u0105, co by si\u0119 dosta\u0107 do stolicy na godzin\u011910:30. Tam spotka\u0142am si\u0119 z autorem programu i gospodarzem tej ca\u0142ej szanownej zbieraniny, kt\u00f3ra by\u0107 mo\u017ce zdob\u0119dzie si\u0119 na komentarz pod tym wpisem, Dawidem. Dawid zdoby\u0142 si\u0119 na czyn niezmiernie odwa\u017cny i zaufa\u0142 mi na tyle, \u017ce wybra\u0142 si\u0119 ze mn\u0105 do Lasek. Sam. Tak, nie zabi\u0142 si\u0119 po drodze do metra. Ani z metra! Ani do autobusu! Ani przez las! Cud! Chcia\u0142oby si\u0119 doda\u0107, cytuj\u0105c kabaret, nie cud, tylko dwudziesty pierwszy wiek. Oszcz\u0119dz\u0119 sobie. Najlepszy tekst po drodze. Dawid opowiada o tym, \u017ce niedaleko nich jest jaki\u015b las, na co ja "rany! Ja sama bym w \u017cyciu do lasu nie posz\u0142a!". W tym momencie rozejrza\u0142am si\u0119 dooko\u0142a siebie. Ja, Dawid, dooko\u0142a, hmmmmmm… las? Kurcze, co\u015b nie posz\u0142o. Zacz\u0119li\u015bmy si\u0119 bardzo z tego \u015bmia\u0107, tym bardziej, \u017ce to, \u017ce szli\u015bmy po prostej \u015bcie\u017cce przez las wcale nie znaczy, \u017ce utrafili\u015bmy centralnie w t\u0119 nieszcz\u0119sn\u0105 furteczk\u0119. No ale nic, idziemy dalej. Przybyli\u015bmy do szko\u0142y i od razu zameldowali\u015bmy si\u0119 u pani dyrektor. To jest Dawid, wie pani, taki wariat, a to jest pani Dorota. Pani Dorota uczy\u0142a informatyki, Dawidzie, mo\u017cesz m\u00f3wi\u0107 do niej nieco mniejszymi literami, jest OK. No wi\u0119c chwil\u0119 pogadali\u015bmy, a potem udali\u015bmy si\u0119 do siostry M. Bardzo si\u0119 ciesz\u0119, \u017ce mogli\u015bmy zobaczy\u0107 siostr\u0119M. w jej naturalnym \u015brodowisku.
\nDla nieu\u015bwiadomionych. Siostra M. (ja tak pisze, bo nie wiem, czy ona chce, \u017cebym m\u00f3wi\u0142a po imieniu, a kto wie, ten i tak wie) by\u0142a moj\u0105nauczycielk\u0105 matematyki, fizyki i chemii. Kobieta o wiedzy bardzo du\u017cej i bardzo r\u00f3\u017cnorakiej, za cel \u017cyciowy postawi\u0142a sobie dostosowa\u0107 nam te lekcje i jak najwi\u0119ksz\u0105 liczb\u0119 do\u015bwiadcze\u0144 tak, \u017ceby\u015bmy nie tylko je zrozumieli, ale te\u017c samodzielnie przeprowadzili. Sprawdzanie, co jest kwasem, co zasad\u0105, albo czy w zwi\u0105zku jest obecny jaki\u015b pierwiastek, by\u0142o najmniejszym zmartwieniem. Pod\u0142\u0105czanie baterii do silniczk\u00f3w i lampek albo budowanie pierwiastk\u00f3w z kulek i patyczk\u00f3w? Ju\u017c lepiej, ale jeszcze nie to. Trzymanie ognia, zabawy magnesem neodymowym lub rozwalanie balonu nad \u015bwieczk\u0105, \u017ceby sprawdzi\u0107, czy jest w nim wodur? O tak, to by\u0142o bardzo ciekawe! \ud83d\ude42 Dla jasno\u015bci, wszystko bezpieczne i… yyyyyyyyy… sprawdzone.
\nNie jest wi\u0119c dziwne, \u017ce kiedy weszli\u015bmy do pracowni z uprzejmym "dzie\u0144 dobry" na ustach, najpierw nie us\u0142yszeli\u015bmy \u017cadnej odpowiedzi. Mo\u017ce jeszcze raz? Dzie\u0144dobry! Tym razem nast\u0105pi\u0142a informacja zwrotna.
\n– O, no chod\u017acie, chod\u017acie, czekajcie. Ja tu lutuj\u0119. –
\n– Yyyy… aha? Siostro, a przepraszam… –
\n– Cicho! Czekaj chwil\u0119, musz\u0119 sko\u0144czy\u0107. – Znacznie ciszej, ale ci\u0105gn\u0119\u0142am temat.
\n– Siostro, a co siostra lutuje? –
\n– Powerbanka ucze\u0144 rozwali\u0142, tak rozwali\u0142, \u017ce trzeci dzie\u0144to robi\u0119! No dzie\u0144 dobry, dzie\u0144 dobry, co tam u was? –
\nRozmowa przebieg\u0142a bardzo mi\u0142o i my\u015bl\u0119, \u017ce pomy\u015blnie. Dzia\u0142y si\u0119 r\u00f3\u017cne rzeczy, kt\u00f3re wykracza\u0142y poza obszar mojego postrzegania, na przyk\u0142ad siostra m\u00f3wi\u0142a Dawidowi, o czym pisa\u0142a prac\u0119 badawcz\u0105, a on, tu uwaga, rozumia\u0142, o czym ona m\u00f3wi! Nie \u0142api\u0119 tego!
\nOK, no i co dalej? Dalej wpadli\u015bmy do liceum, gdzie spotkali\u015bmy Klaudi. Klaudi\u011927 znaczy si\u0119, tu – na eltenie. Usiedli\u015bmy sobie na \u0142awce, gdzie, wed\u0142\u00f3g s\u0142\u00f3w innej mojej kole\u017canki, sama elita szkolna przesiaduje, a\u017ceby Dawid zaobserwowa\u0142, jakie st\u0119\u017cenie ha\u0142asu panuje w szkole w Laskach.
\nNasza wyprawa do Lasek nie by\u0142a ostatnim punktem programu, poniewa\u017c, gdy ju\u017cwr\u00f3cili\u015bmy do centrum Warszawy, spotkali\u015bmy Miko\u0142aja. Miko\u0142aj by\u0142 z nami um\u00f3wiony wcze\u015bniej, zjawi\u0142 si\u0119 jednak te\u017c niespodziewany go\u015b\u0107. Zagubiony w\u0119drowiec. Jak w wigili\u0119 normalnie. Pozdrawiamy \u017bywka, Arek, te\u017cci dzi\u0119kuj\u0119! W tym, niezmiernie zacnym, gronie, przemie\u015bcili\u015bmy si\u0119 do McDonalda na dworcu centralnym, bo ja by\u0142am okropnie g\u0142odna, Arek nie mia\u0142 \u017cadnych obowi\u0105zk\u00f3w, Miko\u0142aj chcia\u0142, bo tak, a mama Dawida wspania\u0142omy\u015blnie zgodzi\u0142a si\u0119 na podr\u00f3\u017c do domu w p\u00f3\u017aniejszych godzinach.
\nTam nast\u0105pi\u0142a kolejna ciekawa sytuacja. Siedzieli\u015bmy we czw\u00f3rk\u0119 przy jednym stoliku, na takiej zaokr\u0105glonej kanapie i prowadzili\u015bmy o\u017cywion\u0105 dyskusj\u0119. Przy tym stoliku siedzia\u0142 sobie jeszcze kto\u015b, taki ch\u0142opak, troch\u0119 starszy od nas. Nawet chcia\u0142si\u0119 przesi\u0105\u015b\u0107, ale m\u00f3wimy, \u017ce nie, \u017ce nie musi… mo\u017ce si\u0119 wystraszy\u0142? Mniejsza o to. W ka\u017cdym razie nasz\u0142a mnie taka refleksja. Jak my pi\u0119knie reprezentujemy spo\u0142eczno\u015b\u0107! CO on sobie pomy\u015bla\u0142, jak my we czw\u00f3rk\u0119 w\u0142adowali\u015bmy si\u0119 na t\u0119 kanap\u0119 i po przej\u015bciu przez zwyczajowe, jak tam w szkole, co robicie po szkole, z kim si\u0119 widzicie w szkole… od razu zmienili\u015bmy temat. I tu ch\u0142opaki zacz\u0119li rozmawia\u0107 j\u0119zykiem, kt\u00f3rego absolutnie nie rozumia\u0142am, a ja co jaki\u015b czas dorzuca\u0142am uwagi, co u\u017cytkownik my\u015bli i co u\u017cytkownik woli, i dlaczego jaki\u015bpomys\u0142 jest dobry, a jaki\u015b mniej…
\n– Tak tak, my\u015bl\u0119, \u017ce to rozwi\u0105zanie b\u0119dzie najlepsze, bo… –
\n– Owszem, zgadzam si\u0119 z tob\u0105. A co my\u015blisz o dofinansowaniu tego pomys\u0142u w ten spos\u00f3b? –
\n– No wiesz, ma to swoje plusy i minusy, bo… A w\u0142a\u015bnie, Dawid, a jak tam si\u0119 ma sprawa… –
\n– My\u015bl\u0119, \u017ce ten pomys\u0142 jest do zrealizowania. Patrzy\u0142em na specyfikacje i wszystkie rozwi\u0105zania technologiczne na obecn\u0105 chwil\u0119 s\u0105 w zasi\u0119gu naszych mo\u017cliwo\u015bci. My\u015bl\u0119, \u017ce w przeci\u0105gu najbli\u017cszych miesi\u0119cy… –
\nLudzie! Przecie\u017c my byli\u015bmy powa\u017cni biznesmeni! Ja tylko czeka\u0142am, a\u017c wyci\u0105gniemy karteczki… no dobra, ju\u017c! Wyci\u0105gniemy komputery i zaczniemy notowa\u0107, dokonywa\u0107 oblicze\u0144, zak\u0142AdA\u0107 firm\u0119! Pi\u0119knie by\u0142o!
\nPoza tym, co najwa\u017cniejsze, mogli\u015bmy si\u0119spotka\u0107 i na \u017cywo pogada\u0107, a to przecie\u017c najwa\u017cniejsze. A nasz\u0105 fotk\u0119 na facebooku polubi\u0142o p\u00f3\u0142 \u015bwiata, dobrze jest! :d Robi\u0142am to r\u00f3wnie\u017c na \u017cywo, ale zrobi\u0119 jeszcze raz. Bardzo wam dzi\u0119kuj\u0119 za spotkanie!
\n\tNo i na razie ko\u0144cz\u0119 ten wpis, mam nadziej\u0119, \u017ce nied\u0142ugo uda mi si\u0119 zrelacjonowa\u0107 osiemnastk\u0119.
\nPozdrawiam i prosz\u0119 o komentarze ja – Majka<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Witajcie!
\nChcia\u0142abym uprzejmie donie\u015b\u0107, \u017ce m\u0119cz\u0105 mnie. Krzycz\u0105 na mnie i wyz\u0142o\u015bliwiaj\u0105 si\u0119! A po c\u00f3\u017c to wszystko? \u017bebym napisa\u0142a na blogu! I dobrze, b\u0119d\u0119 pierwsza! Ha, ha, ha! Ja napisz\u0119, a ty nieeee! :d PZDR, Dawidku. Aha, i jeszcze jedno, masz za swoje. Umowa jest taka. Najpierw piszesz swoj\u0105wersj\u0119wpisu, na swojego bloga. A potem dopiero czytasz ten! Nie chc\u0119 widzie\u0107 \u017cadnego: jak ju\u017cczytali\u015bcie na blogu Mai. Jak wida\u0107 po komentarzach, osatnio ma\u0142o kto czyta, wi\u0119c \u017cycz\u0119 sobie zobaczy\u0107ten dzie\u0144twoimi oczami! :d Potem, jak najbardziej, zapraszam. \ud83d\ude42
\nOK, wi\u0119c ten wpis b\u0119dzie dotyczy\u0142 tego, co dzia\u0142o si\u0119 w zesz\u0142\u0105 \u015brod\u0119 w Warszawie. Mia\u0142am najpierw pisa\u0107 o osiemnastce, ale rzeczywi\u015bcie, mo\u017ce trzymajmy si\u0119 chronologii, bo zapomn\u0119.
\n\tTego dnia zwolni\u0142am si\u0119 ze szko\u0142y i skorzysta\u0142am z dobrodziejstw naszego cudownego po\u0142\u0105czenia kolejowego z Warszaw\u0105, co by si\u0119 dosta\u0107 do stolicy na godzin\u011910:30. Tam spotka\u0142am si\u0119 z autorem programu i gospodarzem tej ca\u0142ej szanownej zbieraniny, kt\u00f3ra by\u0107 mo\u017ce zdob\u0119dzie si\u0119 na komentarz pod tym wpisem, Dawidem. Dawid zdoby\u0142 si\u0119 na czyn niezmiernie odwa\u017cny i zaufa\u0142 mi na tyle, \u017ce wybra\u0142 si\u0119 ze mn\u0105 do Lasek. Sam. Tak, nie zabi\u0142 si\u0119 po drodze do metra. Ani z metra! Ani do autobusu! Ani przez las! Cud! Chcia\u0142oby si\u0119 doda\u0107, cytuj\u0105c kabaret, nie cud, tylko dwudziesty pierwszy wiek. Oszcz\u0119dz\u0119 sobie. Najlepszy tekst po drodze. Dawid opowiada o tym, \u017ce niedaleko nich jest jaki\u015b las, na co ja „rany! Ja sama bym w \u017cyciu do lasu nie posz\u0142a!”. W tym momencie rozejrza\u0142am si\u0119 dooko\u0142a siebie. Ja, Dawid, dooko\u0142a, hmmmmmm… las? Kurcze, co\u015b nie posz\u0142o. Zacz\u0119li\u015bmy si\u0119 bardzo z tego \u015bmia\u0107, tym bardziej, \u017ce to, \u017ce szli\u015bmy po prostej \u015bcie\u017cce przez las wcale nie znaczy, \u017ce utrafili\u015bmy centralnie w t\u0119 nieszcz\u0119sn\u0105 furteczk\u0119. No ale nic, idziemy dalej. Przybyli\u015bmy do szko\u0142y i od razu zameldowali\u015bmy si\u0119 u pani dyrektor. To jest Dawid, wie pani, taki wariat, a to jest pani Dorota. Pani Dorota uczy\u0142a informatyki, Dawidzie, mo\u017cesz m\u00f3wi\u0107 do niej nieco mniejszymi literami, jest OK. No wi\u0119c chwil\u0119 pogadali\u015bmy, a potem udali\u015bmy si\u0119 do siostry M. Bardzo si\u0119 ciesz\u0119, \u017ce mogli\u015bmy zobaczy\u0107 siostr\u0119M. w jej naturalnym \u015brodowisku.
\nDla nieu\u015bwiadomionych. Siostra M. (ja tak pisze, bo nie wiem, czy ona chce, \u017cebym m\u00f3wi\u0142a po imieniu, a kto wie, ten i tak wie) by\u0142a moj\u0105nauczycielk\u0105 matematyki, fizyki i chemii. Kobieta o wiedzy bardzo du\u017cej i bardzo r\u00f3\u017cnorakiej, za cel \u017cyciowy postawi\u0142a sobie dostosowa\u0107 nam te lekcje i jak najwi\u0119ksz\u0105 liczb\u0119 do\u015bwiadcze\u0144 tak, \u017ceby\u015bmy nie tylko je zrozumieli, ale te\u017c samodzielnie przeprowadzili. Sprawdzanie, co jest kwasem, co zasad\u0105, albo czy w zwi\u0105zku jest obecny jaki\u015b pierwiastek, by\u0142o najmniejszym zmartwieniem. Pod\u0142\u0105czanie baterii do silniczk\u00f3w i lampek albo budowanie pierwiastk\u00f3w z kulek i patyczk\u00f3w? Ju\u017c lepiej, ale jeszcze nie to. Trzymanie ognia, zabawy magnesem neodymowym lub rozwalanie balonu nad \u015bwieczk\u0105, \u017ceby sprawdzi\u0107, czy jest w nim wodur? O tak, to by\u0142o bardzo ciekawe! \ud83d\ude42 Dla jasno\u015bci, wszystko bezpieczne i… yyyyyyyyy… sprawdzone.<\/p>\n","protected":false},"author":177,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-41","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-co-u-mnie"],"elten_commentscount":7,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/41","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/177"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=41"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/41\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=41"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=41"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=41"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}