Pa\u0144stwo Bernie i Tim Websterowie mieszkaj\u0105 w typowym jak na tamt\u0105 zabudow\u0119 domu, kt\u00f3ry jest wielki, a nie wygl\u0105da. :d Na dole macie niby tylko salon po\u0142\u0105czony z jakby jadalni\u0105, a w d\u00f3\u0142 si\u0119 schodzi do cz\u0119\u015bci z kuchni\u0105. Ale co z tego, jak potem macie klatk\u0119 schodow\u0105 z chyba 6 zakr\u0119tami, a na ka\u017cdym z tych p\u00f3\u0142pienterek musi by\u0107 jakie\u015b pomieszczenie, chocia\u017cby \u0142azienka. Kiedy pierwszego dnia otworzono nam drzwi i prawie od razu pokazano pok\u00f3j, musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce si\u0119 nieco wystraszy\u0142am. Wcale nie akcentu ani nowych wra\u017ce\u0144, odnios\u0142am po prostu wra\u017cenie, \u017ce b\u0119dzie to bardziej co\u015b w stylu hotelu, ni\u017c domu. Przecie\u017c jest du\u017cy, du\u017co mo\u017ce by\u0107 do roboty, nie znam ani tych ludzi, ani ich zwyczaj\u00f3w, mo\u017ce my wcale nie b\u0119dziemy sp\u0119dza\u0107 czasu z nimi, tylko ze sob\u0105. Nie mog\u0142am si\u0119 bardziej pomyli\u0107.<\/p>\n
Pan Tim Webster, kiedy kilka dni p\u00f3\u017aniej rozmawiali\u015bmy przy posi\u0142ku, jak zwykle z reszt\u0105, opowiedzia\u0142 mi tak\u0105 histori\u0119.
\n"Kiedy mieszka\u0142a tu z nami tr\u00f3jka naszych dzieci, zrozumia\u0142e by\u0142o, \u017ce mamy taki du\u017cy dom. Kiedy oni si\u0119 od nas wyprowadzili wszyscy si\u0119 zastanawiali i my si\u0119 zastanawiali\u015bmy, czy by nie znale\u017a\u0107 czego\u015b mniejszego. I wiesz co? Powiedzia\u0142em, \u017ce nie, nie b\u0119dziemy si\u0119 przeprowadza\u0107 do mniejszego domu. My po prostu wype\u0142nimy ten dom lud\u017ami."<\/p>\n
Mieli\u015bcie ca\u0142kowit\u0105 racj\u0119, \u015bwietny pomys\u0142! I tak to si\u0119 zacz\u0119\u0142o, a teraz pa\u0144stwo Webster przyjmuj\u0105 u siebie r\u00f3\u017cnych turyst\u00f3w ze \u015bwiata od jakich\u015b 15 lat. Mo\u017ce nawet wi\u0119cej, nie pami\u0119tam, wybaczcie. Co mo\u017ce by\u0107 te\u017c \u017ar\u00f3d\u0142em mn\u00f3stwa ciekawych opowie\u015bci, poniewa\u017c oni co\u015b opowiedz\u0105 go\u015bciom, go\u015bcie im… I tak \u017cyj\u0105 w zgodzie z mn\u00f3stwem kraj\u00f3w, co mnie wcale nie dziwi. Bernie zawsze ma r\u0119k\u0119 na pulsie, wie doskonale, co gdzie jest, dzi\u0119ki Bogu. Zawsze mia\u0142a dla mnie u\u015bmiech, dobre s\u0142owo i, rzecz jasna, torb\u0119 z lunchem, kt\u00f3r\u0105 wr\u0119cza\u0142a mi ka\u017cdego ranka przed wyj\u015bciem do szko\u0142y. Tim natomiast od razu zrozumia\u0142, co jest dla mnie najwa\u017cniejsze, co w sumie nie jest dziwne zwa\u017cywszy na ich kultur\u0119 narodow\u0105. "Would you like a cup of tea?" – "Chcia\u0142aby\u015b herbaty?". Kto zna mnie lepiej ten wie doskonale, \u017ce herbata jest jedn\u0105 z rzeczy niezb\u0119dnych do egzystencji. Tim wpad\u0142 na to te\u017c do\u015b\u0107 szybko i po kilku dniach, tu\u017c po zadaniu tego pytania, oboje wybuchali\u015bmy \u015bmiechem, uznaj\u0105c, \u017ce pytanie by\u0142o niepotrzebne. C\u00f3\u017c mo\u017cna jeszcze o nim powiedzie\u0107? By\u0107 mo\u017ce to, co sam o sobie m\u00f3wi\u0142, to znaczy, \u017ce uwielbia notesy (dosta\u0142 od nas notesy z \u017byrardowa) oraz to, \u017ce cz\u0119sto gubi r\u00f3\u017cne rzeczy. I to by si\u0119nawet zgadza\u0142o.<\/p>\n
I szczerze m\u00f3wi\u0105c, w\u0142a\u015bnie sko\u0144czy\u0142 mi si\u0119 pomys\u0142, jak wam odda\u0107 m\u00f3j pobyt w tek\u015bcie. Chcia\u0142abym wam opowiedzie\u0107, o naszych \u015bniadaniach, wszyscy lekko \u015bpi\u0105cy, ale zamiast na to narzeka\u0107, \u015bmiej\u0105cy si\u0119 z tego. O naszych obiadach o osiemnastej, to w og\u00f3le jest magia w ich kraju, \u017ce si\u0119 wtedy je. Siadali\u015bmy do sto\u0142u i rozmawiali\u015bmy o tym, jak nam mija\u0142 dzie\u0144, co uda\u0142o nam si\u0119 zrobi\u0107, jak nam smakuje jedzenie. M\u00f3j kolega zabi\u0142by mnie, gdybym tego nie napisa\u0142a, wi\u0119c pisz\u0119. Na obiad cz\u0119sto by\u0142y takie dania, kt\u00f3re mi najbardziej odpowiadaj\u0105, czyli kurczak z czym\u015b. Z ry\u017cem, z r\u00f3\u017cnymi sosami, z warzywami i przyprawami. Bardzo smaczne! Jak po dniu w szkole, po lekcjach i warsztatach, zasiadasz sobie do sto\u0142u, dostajesz super lasagne, dostajesz dok\u0142adk\u0119, dostajesz truskawki z lodami na deser, a potem bez pytania otrzymujesz herbat\u0119 w salonie… ludzie, jeste\u015bcie w raju. Mog\u0119 wam te\u017c wspomnie\u0107 o naszym kominku w salonie, w kt\u00f3rym czasami gospodarze rozpalali ogie\u0144. Mo\u017cna sobie tam by\u0142o siedzie\u0107 na mi\u0119kkich sofach, pi\u0107 herbat\u0119, je\u015b\u0107 te truskawki i… po prostu istnie\u0107 sobie w spokoju. Mi\u0142e by\u0142o to, \u017ce czasami moi gospodarze siedzieli sobie i ogl\u0105dali serial, ja siedzia\u0142am z nimi i robi\u0142am co\u015b na komputerze i ju\u017c. Mogli\u015bmy sobie wsp\u00f3lnie odpocz\u0105\u0107, czasem wymieniaj\u0105c opinie na temat swoich zaj\u0119\u0107. Nie by\u0142o tam \u017cadnego wymuszenia czy sztywnej atmosfery, co w og\u00f3le zdaje si\u0119 by\u0107 ich cech\u0105 charakterystyczn\u0105. Nie chc\u0119 by\u0107 \u017ale zrozumiana, ale powiedzcie mi, jakby to wygl\u0105da\u0142o w Polsce? Wyobra\u017acie sobie, \u017ce s\u0105 go\u015bcie, z innego kraju, na tydzie\u0144, w waszym domu… umawiamy si\u0119 na 8:30 na \u015bniadanie. No to Polacy ju\u017c przynajmniej kwadrans wcze\u015bniej s\u0105 na dole, \u017ceby ju\u017c wszystko by\u0142o ustawione, jak go\u015bcie zejd\u0105, \u017ceby wszystko by\u0142o dopi\u0119te na ostatni guzik… A moi Irlandczycy wstawali wraz ze mn\u0105 i wraz ze mn\u0105 schodzili, przynajmniej w niekt\u00f3re dni. \u015aniadanie? Bardzo prosz\u0119, my zwykle jemy p\u0142atki, chcesz p\u0142atki? Upad\u0142a te\u017c teoria tych ci\u0119\u017ckich, tamtejszych \u015bniada\u0144. Ja jad\u0142am p\u0142atki lub tosty, zdaje mi si\u0119, \u017ce Websterowie te\u017c. A po \u015bniadaniu oczywi\u015bcie herbata.<\/p>\n
Innym ciekawym zjawiskiem w Derry by\u0142a oczywi\u015bcie tamtejsza pogoda. Kiedy w czwartkowy poranek wysz\u0142am przed dom, pan Webster spojrza\u0142 w niebo i oznajmi\u0142 nieco zamy\u015blonym tonem: "Na niebie jest taka okr\u0105g\u0142a, jasna rzecz. To \u015bwieci. Wygooglowa\u0142em to i oni to nazywaj\u0105 S\u0142o\u0144cem.". Uznali\u015bmy, \u017ce to musi by\u0107 jaki\u015b nowy wynalazek. Nast\u0119pne dni witali\u015bmy takimi komentarzami jak: "Jaki \u015bliczny dzie\u0144. Dziewi\u0119\u0107 centymetr\u00f3w kwadratowych niebieskiego nieba!". Je\u015bli aktualnie w waszym otoczeniu, drodzy czytelnicy, pada deszcz, to bardzo was prosz\u0119, zastan\u00f3wcie si\u0119 dwa razy, czy to na pewno jest deszcz. Deszcz, to ja widzia\u0142am w Derry. Tam, jak wysz\u0142am na du\u017cy deszcz, po powrocie mia\u0142am mokr\u0105 kurtk\u0119, bluz\u0119 pod kurtk\u0105, T-shirt te\u017c, nie wiem, jak deszcz tam dotar\u0142, a tak\u017ce prawie ca\u0142e spodnie. Ja nie wiem, ten deszcz pada w poprzek, czy jak? Kiedy Bernie mnie zobaczy\u0142a od razu wyrazi\u0142a podejrzenie: "to chyba nie by\u0142 zbyt dobry moment na wychodzenie, co? Ja ci dzi\u015b pod\u0142\u0105cz\u0119 \u0142\u00f3\u017cko, od\u0142\u0105czysz sobie, jak b\u0119dziesz sz\u0142a spa\u0107.". Tu nale\u017cy si\u0119 wam wyja\u015bnienie, my tam mieli\u015bmy elektryczne \u0142\u00f3\u017cka. Poniewa\u017c okre\u015blenie elektryczne \u0142\u00f3\u017cko nasuwa mi od razu dziwaczne skojarzenie z elektrycznym krzes\u0142em, pozwolicie, \u017ce wyja\u015bni\u0119. Gospodarze nazywali to "electric blanket" i polega\u0142o to na tym, \u017ce pod\u0142\u0105czali\u015bcie do kontaktu odpowiedni kabel, a wasz materac si\u0119 nagrzewa\u0142! \u015awietne to by\u0142o! Zw\u0142aszcza po tym deszczu.
\nW og\u00f3le Bernie dzielnie dba\u0142a nie tylko o to, \u017cebym by\u0142a najedzona, ale te\u017c, \u017cebym by\u0142a zdrowa. Mo\u017ce dlatego, \u017ce sama posiada wykszta\u0142cenie medyczne. Nie omieszka\u0142am jej, rzecz jasna, opowiedzie\u0107 mojego ulubionego \u017cartu o szko\u0142ach medycznych. Kazali si\u0119 studentom nauczy\u0107 na pami\u0119\u0107 ksi\u0105\u017cki telefonicznej. Studenci z uniwerku zapytali, po jak\u0105 choler\u0119. Studenci z politechniki zacz\u0119li robi\u0107 \u015bci\u0105gi. A ludzie z medyka zapytali: a na kiedy? Bernie si\u0119 \u015bmia\u0142a, a ja jej dorzuci\u0142am kilka informacji o mojej przyjaci\u00f3\u0142ce, pilnie ucz\u0105cej si\u0119 masa\u017cu i \u0142aciny zawodowej. Doda\u0142am te\u017c, \u017ce ja jej kompletnie nie rozumiem. :d Przy okazji om\u00f3wi\u0142y\u015bmy te\u017c kwesti\u0119 mojego niewidzenia, a Bernie dopytywa\u0142a, czy \u015bledz\u0119 doniesienia medyczne na temat oczu. B\u0119d\u0105c przy temacie oczu musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce moi gospodarze bardzo fajnie sobie poradzili z problemem mojej niepe\u0142nosprawno\u015bci, a raczej z brakiem jakiegokolwiek problemu. Bernie bardzo dobrze t\u0142umaczy\u0142a, jak omin\u0105\u0107 kuchni\u0119, \u017ceby na ni\u0105 nie wle\u017a\u0107, Tim dosy\u0107 obrazowo opisywa\u0142 te cudowne, male\u0144kie kwadraciki nieba, a obojgu nale\u017c\u0105 si\u0119 podzi\u0119kowania. Dzi\u0119ki, \u017ce nie dostawali\u015bcie ataku paniki, jak ja lata\u0142am z moimi rzeczami w t\u0119 i z powrotem po tych schodach. \ud83d\ude09
\nPodzi\u0119kowania nale\u017c\u0105 si\u0119 te\u017c za pomoc w zresetowaniu systemu wtedy, kiedy komputer przesta\u0142 do mnie m\u00f3wi\u0107. Tim t\u0142umaczy\u0142 mi, co jest na ekranie, nie znaj\u0105c ani windowsa, ani polskiego. I to jest wyczyn, zas\u0142u\u017cyli\u015bmy na herbat\u0119! :d<\/p>\n
Godnym zapami\u0119tania momentem by\u0142 te\u017c nasz ostatni wiecz\u00f3r. Siedzieli\u015bmy sobie w salonie, a w telewizji lecia\u0142 "the biggest weekend", jak zrozumia\u0142am, festiwal muzyczny z BBC. Jednym z wyst\u0119puj\u0105cych tam artyst\u00f3w by\u0142 Ed Sheeran, wi\u0119c musia\u0142am zosta\u0107 do ko\u0144ca koncertu, \u017ceby to zobaczy\u0107. Tim powiedzia\u0142 p\u00f3\u017aniej, \u017ce po raz pierwszy mia\u0142 okazj\u0119 na prawd\u0119 przysi\u0105\u015b\u0107 i pos\u0142ucha\u0107 tekst\u00f3w Sheerana. Ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce zafundowa\u0142am taki eyeopener. \ud83d\ude09 Kiedy koncert trwa\u0142 mia\u0142am co\u015b do powiedzenia prawie o ka\u017cdej piosence, a kiedy si\u0119 sko\u0144czy\u0142 po\u017cegna\u0142am si\u0119, jak nale\u017cy. Reakcja Tima bezcenna: "machasz mu na dowidzenia? To jest program radiowy!"<\/p>\n
Tak oto mija\u0142 mi tydzie\u0144 z lud\u017ami, kt\u00f3rych na pocz\u0105tku oceni\u0142am inaczej, ni\u017c trzeba. Jecha\u0142am do powa\u017cnych, starszych pa\u0144stwa, kt\u00f3rzy na pewno b\u0119d\u0105 mieli mn\u00f3stwo zaj\u0119\u0107 opr\u00f3cz nas. Mhm… a przyjecha\u0142am do pa\u0144stwa Webster\u00f3w, kt\u00f3rzy: zawsze spytali, co mia\u0142am w szkole i jak mi si\u0119 podoba\u0142o, prawie ka\u017cdego dnia spotykali si\u0119 z jakimi\u015b lud\u017ami i jechali do miasta, w wolnym czasie ogl\u0105daj\u0105seriale, np. "gr\u0119 o tron", a kilka tygodni wcze\u015bniej byli na koncercie Rolling Stones\u00f3w. Dobrze by\u0142o!
\nA teraz gar\u015b\u0107 ciekawostek na koniec.
\nPr\u0105d. W naszych \u015bcianach znajdowa\u0142y si\u0119 gniazdka na przycisk. Dobrze czytacie, gniazdko, \u017ceby dzia\u0142a\u0142o, trzeba by\u0142o w\u0142\u0105czy\u0107 ma\u0142ym przyciskiem, takim, jak od \u015bwiat\u0142a.
\nWoda. Pomijaj\u0105c ju\u017c dwa krany, jeden od zimnej, a drugi od ciep\u0142ej wody, to pokona\u0142 mnie prysznic na sznurek. Polega to na tym, \u017ce zanim wejdziesz pod prysznic i normalnie odkr\u0119cisz wod\u0119, musisz poci\u0105gn\u0105\u0107 sznurek, kt\u00f3ry uruchamia ca\u0142e to urz\u0105dzenie. Zawsze zapomina\u0142am albo tego w\u0142\u0105czy\u0107, albo tego zgasi\u0107.
\n\u015awiat\u0142a. Jak ju\u017c wspomnia\u0142am w pierwszej cz\u0119\u015bci wpisu zasada ruchu brzmi: zielone – id\u017a, czerwone – rozejrzyj si\u0119 i id\u017a. Tak jak w Anglii, tak i w Irlandii odnosz\u0119 wra\u017cenie, \u017ce ludzie chodz\u0105, jak chc\u0105. Nic nie jedzie? No to niby po co mam czeka\u0107, a\u017c mi si\u0119 cykl \u015bwiate\u0142 sko\u0144czy, idziemy! Ciekawe jest te\u017c to, \u017ce nie ma tam pas\u00f3w na drodze, s\u0105 tylko takie kwadraty przy kraw\u0119dziach, wi\u0119c ja nie wiem, jak oni to ogarniaj\u0105. Ciekawym obrazkiem by\u0142o, jak stali\u015bmy przy kraw\u0119dzi ulicy i pr\u00f3bowali\u015bmy okre\u015bli\u0107, czy to ten samoch\u00f3d puszcza nas, czy to my pu\u015bcimy ten samoch\u00f3d. Zawsze mieli\u015bmy wra\u017cenie, \u017ce podejmiemy t\u0119 decyzj\u0119 jednocze\u015bnie z kierowc\u0105 samochodu. W moim domu powsta\u0142a teoria, \u017ce kiedy chcemy przej\u015b\u0107 przez ulic\u0119 lub w\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 do ruchu, prowadz\u0105c auto, za zakr\u0119tem czeka 13 samochod\u00f3w. To jest zawsze te same 13 samochod\u00f3w i one tylko czekaj\u0105, \u017ceby wyjecha\u0107 przed was. Zawsze sobie poczekacie. \ud83d\ude42
\nFish and chips. Jad\u0142am ostatniego dnia, w pi\u0105tek. Na prawd\u0119, by\u0142o tego du\u017co. Bardzo du\u017co. Nie zjad\u0142am ca\u0142ego, nikt chyba nie zjad\u0142 do ko\u0144ca. Denis, cz\u0142eniu, ty by\u015b zjad\u0142!
\nNa koniec j\u0119zyk polski. S\u0142owa, kt\u00f3rych nauczyli si\u0119 moi gospodarze to: Dzie\u0144 dobry, Warszawa oraz do zobaczenia.<\/p>\n
Polecieli\u015bmy do domu w sobot\u0119, no i o tej podr\u00f3\u017cy ju\u017c za du\u017co wam nie opowiem, bo nic wybitnie ciekawego si\u0119 nam nie przydarzy\u0142o. No mo\u017ce poza tym, \u017ce sygna\u0142 puszczony na ko\u0144cu w ryanerze wybitnie przypomina\u0142 nam sto lat. Kiedy z pod sufitu rozleg\u0142o si\u0119 to charakterystyczne: bim, bom, bim, bom… pani pedagog natychmiast od\u015bpiewa\u0142a: niech \u017cyje, \u017cyje nam! To bardzo jasno \u015bwiadczy o stanie naszego umys\u0142u po tak wczesnym, porannym wstawaniu, no nie? \ud83d\ude42<\/p>\n
Wr\u00f3cili\u015bmy do Polski szcz\u0119\u015bliwie, wi\u0119c i ja szcz\u0119\u015bliwie sko\u0144cz\u0119 ten wpis. Pozdrawiam was serdecznie i zapraszam do komentowania.<\/p>\n
Ja – Majka<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Pa\u0144stwo Bernie i Tim Websterowie mieszkaj\u0105 w typowym jak na tamt\u0105 zabudow\u0119 domu, kt\u00f3ry jest wielki, a nie wygl\u0105da. :d Na dole macie niby tylko salon po\u0142\u0105czony z jakby jadalni\u0105, a w d\u00f3\u0142 si\u0119 schodzi do cz\u0119\u015bci z kuchni\u0105. Ale co z tego, jak potem macie klatk\u0119 schodow\u0105 z chyba 6 zakr\u0119tami, a na ka\u017cdym z tych p\u00f3\u0142pienterek musi by\u0107 jakie\u015b pomieszczenie, chocia\u017cby \u0142azienka. Kiedy pierwszego dnia otworzono nam drzwi i prawie od razu pokazano pok\u00f3j, musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce si\u0119 nieco wystraszy\u0142am. Wcale nie akcentu ani nowych wra\u017ce\u0144, odnios\u0142am po prostu wra\u017cenie, \u017ce b\u0119dzie to bardziej co\u015b w stylu hotelu, ni\u017c domu. Przecie\u017c jest du\u017cy, du\u017co mo\u017ce by\u0107 do roboty, nie znam ani tych ludzi, ani ich zwyczaj\u00f3w, mo\u017ce my wcale nie b\u0119dziemy sp\u0119dza\u0107 czasu z nimi, tylko ze sob\u0105. Nie mog\u0142am si\u0119 bardziej pomyli\u0107.<\/p>\n
Pan Tim Webster, kiedy kilka dni p\u00f3\u017aniej rozmawiali\u015bmy przy posi\u0142ku, jak zwykle z reszt\u0105, opowiedzia\u0142 mi tak\u0105 histori\u0119.
\n„Kiedy mieszka\u0142a tu z nami tr\u00f3jka naszych dzieci, zrozumia\u0142e by\u0142o, \u017ce mamy taki du\u017cy dom. Kiedy oni si\u0119 od nas wyprowadzili wszyscy si\u0119 zastanawiali i my si\u0119 zastanawiali\u015bmy, czy by nie znale\u017a\u0107 czego\u015b mniejszego. I wiesz co? Powiedzia\u0142em, \u017ce nie, nie b\u0119dziemy si\u0119 przeprowadza\u0107 do mniejszego domu. My po prostu wype\u0142nimy ten dom lud\u017ami.”<\/p>\n","protected":false},"author":177,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-91","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wspomnienia-i-dluzsze-opisy"],"elten_commentscount":14,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/91","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/177"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=91"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/91\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=91"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=91"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/jamajka.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=91"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}